Το ημερολόγιο μου, σελίδα δεύτερη

Και η φίλη μου, συνέχισε την ιστορία της. Μία εμπειρία μόλις είχε ξεκινήσει. Πόσο άγχος, ενθουσιασμό και θάρρος μπορεί να χορέσει σε μία πράξη;

“Παρασκευή λοιπόν στο Βελιγράδι και ο καιρός πολύ καλός, έχει ζέστη, ευτυχώς γιατί δεν αντέχω το πολύ κρύο. Τα παιδιά ευτυχώς ήρθαν να με πάρουν στην ώρα τους και πήγαμε στο σπίτι. Με το που φτάνω γνωρίζω μια κοπέλα. Πόση ανακούφιση νιώθω που υπάρχει Ελληνίδα στο σπίτι- σίγουρα θα με βοηθήσει. Το σπίτι δεν με τρελαίνει γιατί είναι κρύο και δεν έχει internet. Ξεκουράζομαι για λίγο και μετά κατευθείαν να γνωρίσω την πόλη. Δεν κρατιέμαι! Όλα μου φαίνονται τόσο ξένα και τόσο γοητευτικά. Προσπαθώ να δω όσα περισσότερα πράγματα μπορώ σε μία μόνο μέρα- αδύνατο φυσικά.

Χωρίς τίτλοnmn

Η Μαρία μου γνωρίζει τους άλλους εθελοντές, οι οποίοι μένουν σε άλλο σπίτι. Κρίμα, καλά παιδιά φαίνονται. Κανονίζουμε τι θα κάνουμε το πρώτο μας ΣΚ. Όλα κυλάνε τόσο όμορφα και χαλαρά τις πρώτες μέρες. Με τη Μαρία είμαστε κάθε μέρα μαζί- πόσο τυχερή νιώθω που τη γνώρισα- έχουμε αρχίσει να δενόμαστε και να μοιραζόμαστε πράγματα συνειδητοποιώντας πόσο τελικά ταιριάζουμε.

Το πρόγραμμά μου στο (πρώτο) σχολείο ξεκινά. Πρώτο μάθημα την Τετάρτη πρωί. Ξυπνάω στις 9.30, κάνω μπάνιο, τρώω, ετοιμάζομαι και πάω στο σχολείο, το οποίο βρίσκεται μία ώρα μακριά.  Με το πρώτο μάθημα κιόλας ενθουσιάζομαι, όπως και οι μαθητές μου άλλωστε. Υπέροχα άτομα που από την πρώτη στιγμή μου έδειξαν ότι θα δουλέψουμε με πολλή όρεξη και ενέργεια.

Δυστυχώς δέκα μέρες μετά από την άφιξή μου η φίλη μου φεύγει. Τι στενοχώρια μ’ έπιασε. Τι θα κάνω τώρα; Μαζί της έφυγαν και οι υπόλοιποι συγκάτοικοί μας, οπότε έμεινα μόνο με τον Τυνήσιο που δεν πολυταιριάζουμε κιόλας. Ευτυχώς που έχω ήδη γνωρίσει τα άλλα παιδιά οπότε θα την παλέψω πιστεύω. Μου ζήτησαν να αναλάβω κι ένα δεύτερο σχολείο για λίγο καιρό κι αφού είχα χρόνο είπα να το κάνω. Πολύ κακή ιδέα- τα παιδιά ήταν πολύ ζωηρά και το μάθημα κυλούσε πολύ δύσκολα. Με κούρασε πολύ, όπως και η κατάσταση στο σπίτι, πώς θα το αντιμετωπίσω τώρα; Έτσι θα είμαι μέχρι να γυρίσω πίσω;

Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια θετικά πράγματα. Το πρώτο μου σχολείο είναι υπέροχο και έχουμε πολύ όμορφη εμπειρία μέχρι στιγμής αλλά νιώθω ακόμα συγκρατημένη, θέλω να τους προσφέρω πολλά περισσότερα, να μάθουν από εμένα και εγώ από αυτούς. Σκέφτομαι ότι πρέπει να αλλάξω αυτά που δε μου αρέσουν ώστε να περάσω ακόμα καλύτερα, να πάρω δηλαδή την κατάσταση περισσότερο στα χέρια μου. Αντί, λοιπόν, να κάθομαι και να στεναχωριέμαι γκρινιάζοντας γι αυτά που δεν μου αρέσουν, σκέφτομαι να ζητήσω αρχικά να αλλάξω σπίτι και να επικεντρωθώ στο πρώτο μου σχολείο. Αν όμως και στο άλλο σπίτι δεν νιώθω καλά; Αξίζει να το ρισκάρω τουλάχιστον. Έτσι μετακομίζω με τους άλλους εθελοντές, ευτυχώς υπήρχε χώρος. Γρήγορα διαπιστώνω ότι πήρα μια σωστή απόφαση και νιώθω πολύ περήφανη για τον εαυτό μου. Τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο να σκεφτώ μια λύση.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα όταν αρχίζω να δημιουργώ και να δίνω τροφή στους μαθητές μου. Μετά από μία παύση λοιπόν ανακάμπτω και συνεχίζω να προχωρώ με γοργούς ρυθμούς. Άραγε μπορεί να γίνει ακόμα πιο δυνατή αυτή η εμπειρία; Το δεύτερο μισό της εμπειρίας μου αρχίζει με πολλές υποσχέσεις!

hm

Η φίλη μου γνώρισε τον μόνοδρομο της επιτυχίας πιστευω. Μιας επιτυχίας που θέλει θάρρος, πρωτοβουλία, ρίσκο. Αν δεν είσαι άνθρωπος που λες “Φίλε μου, το παίρνω πάνω μου, θα την βρω την λύση είτε είναι εύκολη είτε δύσκολη και αν δεν την βρω δεν πειράζει, τουλάχιστον δεν έμεινα στο ίδιο μέρος. Τόλμησα και έμαθα!” η επιτυχία σου κάπου θα κοιμάται.

Διάβασε την αρχή της ιστορίας εδω

1 reply
  1. elias k.
    elias k. says:

    Μπράβο Βικυ!. Εξαιρετικό δίδαγμα απο μια εμπειρία που δεν θα υπήρχε εάν δεν υπήρχε η AIESEC. Νασαι πάντα καλά και να κερδίζεις εμπειρίες, όπλα προόδου στη ζωή !

    Απάντηση

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *