Φοιτητής, όχι άστεια!

Μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο είναι πολλά αυτά που συνειδητοποιείς. Άλλο κλίμα, άλλοι άνθρωποι, ίσως και άλλοι κανόνες. Είναι επίσης άλλος και ο σκοπός και άλλη η εναρκτήρια βάση σου. Είσαι εκεί γιατί το επέλεξες. Δε μιλώ για πρώτη ή δεύτερη επιλογή σχολής αλλά για την μια κοινή απόφαση να συνεχίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Και κάπου καταλαβαίνεις πως ούτε ο ρόλος σου είναι πια ο ίδιος. Είσαι ένας εκπαιδευόμενος αλλά και ένας πολίτης. Ή έστω μια μίνι εκδοχή του σε μια μίνι εκδοχή της κοινωνίας. Αυτά τα δυο μαζί σε κάνουν «φοιτητή». Όμως, οι όποιες δυνατότητες και ελπίδες, το όποιο συναίσθημα σιγουριάς και προόδου ξεπηδά από αυτή την έννοια μάλλον εξανεμίζονται από την ίδια την πραγματικότητα. Γιατί στο ελληνικό πανεπιστήμιο, ο εκπαιδευόμενος παραμένει εκπαιδευόμενος . Δε συμμετέχει με προθυμία στα κοινά και αν το κάνει δε θα αναλάβει εύκολα να μιλήσει για τον εαυτό του αλλά και εκ μέρους άλλων. Παρατηρώντας το αυτό η πρώτη μου ερώτηση ήταν «γιατί να συμβαίνει αυτό;». Μου φάνηκε όμως πιο ενδιαφέρον να εστιάσω στον αντίποδα αυτού.

Στον κάθε φοιτητή, λοιπόν, πρωτοετή ή μη, που μπαίνοντας στη σχολή του ακόμα έχει ενδοιασμούς, φοβάται ή και απλά αρνείται να μπει και να συμμετάσχει σε μια συνέλευση, για παράδειγμα, ως μεμονωμένο, ανεξάρτητο άτομο λέω αυτό:  στον αντίποδα των όποιων αιτίων σε κρατούν πίσω βρίσκονται όλα εκείνα που θα κερδίσεις αν προχωρήσεις μπροστά. Στη μικρογραφία αυτή της κοινωνίας, σου δίνονται οι καλύτερες ευκαιρίες να κοινωνικοποιηθείς, να βγεις από το στενό σου κύκλο και να πλησιάσεις άτομα τα οποία έχουν επίσης να μοιραστούν ιδέες και προτάσεις για μια σχολή που από κοινού μοιράζεστε. Μπορείς να ανταλλάξεις απόψεις και να διευρύνεις τις δικές σου, να διαφωνήσεις ή να συμφωνήσεις, να μάθεις να ακούς και να σέβεσαι. Αποτέλεσμα αυτών θα είναι να κατανοήσεις τους συμφοιτητές και τις συμφοιτήτριές σου και να θέσεις τις βάσεις για μια καλύτερη επικοινωνία. Γιατί να είμαστε σαν ξένοι μεταξύ μας όταν μπορούμε να επικοινωνούμε και να μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο;

Βγες από τη ζώνη ασφαλείας σου και δοκίμασε να μιλήσεις ελεύθερα γιατί μόνο έτσι θα εξελιχθείς και εσύ και θα μάθεις να επικοινωνείς τις ιδέες σου αποτελεσματικά. Δοκίμασε να αναλογιστείς τις ικανότητές σου και όπου αυτές μπορούν να βοηθήσουν στο περιβάλλον της σχολής σου κάντες πράξη. Εσύ θα κερδίσεις αυτογνωσία και η σχολή σου θα αρχίσει να βελτιώνεται. Γίνε δηλαδή ένας ηγέτης που με τη στάση του θα παρακινήσει και άλλους να αναλάβουν πιο ενεργό δράση. Γιατί αυτό κάνει κάποιος που ενδιαφέρεται για το περιβάλλον γύρω του, αυτό κάνει ένας πολίτης.

Όλοι μας, όπου και αν σπουδάζουμε, μπορούμε να το κάνουμε αυτό δημιουργώντας τελικά ένα ρεύμα ενεργών ανθρώπων που διεκδικούν για ένα ευρύτερο σύνολο.  Ας επιδιώξουμε τη βελτίωση των πραγμάτων, την καλύτερη επικοινωνία και ας μετατρέψουμε τη σχολή μας σε ένα ολόκληρο σώμα που κινείται. Ακόμα καλύτερα μπορούμε να κινητοποιηθούμε διευρύνοντας τους ορίζοντες και τις ικανότητές μας μέσα από τη συμμετοχή μας σε Μ.Κ.Ο. και οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στα πλαίσια της σχολής μας και όχι μόνο.

Ένας τέτοιος οργανισμός που δραστηριοποιείται στο πανεπιστήμιο είναι η AIESEC. Αν θες κι εσύ κι εσύ να αξιοποιήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα φοιτητικά σου χρόνια, μάθε περισσότερα για την AIESEC και τα προγράμματά της εδώ: aiesec.gr

 

Πόλλυ Βαρελοπούλου

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *