Όλα είναι θέμα Φυσικής!

Το αγαπημένο μου μάθημα στο Λύκειο ήταν η Φυσική. Λάτρευα τον τρόπο όπου η φύση, οι κανόνες της, όριζαν τη ζωή που ζούμε. Με έκαναν να δω ότι τα πράγματα είναι πολύ απλά και όλα έχουν ένα λόγο πίσω από κάθε κίνηση.  Ακόμα και στις διαπροσωπικές σχέσεις οι άνθρωποι ως έμβια όντα του πλανήτη ακολουθούν τους νόμους του Νεύτωνα.

Πριν από τέσσερις μήνες, όντας ακόμα ενεργός μέλος στον οργανισμό, είχα σαν project να διεκπεραιώσω, την παροχή στα ελληνικά σχολεία της πόλης μου, ξένων φοιτητών για το πρόγραμμα Young Power που πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο. Είναι ένα βαρυσήμαντο πρόγραμμα, γιατί  όχι μόνο έχει να κάνει με μαθητές σχολείων και ευαίσθητες ηλικίες αλλά  ο εθελοντής που θα ερχόταν, και θα έπρεπε σε 5 μόλις εβδομάδες να περάσει τα μηνύματα που θέλει και να αλλάξει την νοοτροπία των Ελλήνων μαθητών προς το καλύτερο, πρέπει αν μη τι άλλο να είναι άριστος.
Αλλά άριστοι δεν γεννιόμαστε, αλλά γινόμαστε. Για αυτό την 1η εβδομάδα έλαβε χώρο το σεμινάριο προετοιμασίας τους, όπου στόχος του ήταν η ενδελεχή κατανόηση του προγράμματος, η προετοιμασία τους, και η ένταξη τους στον ελληνικό χώρο.

Είναι εκπληκτικό να βλέπεις πώς 11 άτομα από διαφορετικές χώρες του κόσμου, παθιάζονται με το ίδιο πράγμα που παθιαζόσουν τον τελευταίο χρόνο, και θέλουν να βοηθήσουν πραγματικά τα παιδιά που θα έχουν και την χώρα μας. Και αυτό το πάθος, και τον ενθουσιασμό, καλλιεργήθηκε και αναπτύχθηκε σε αυτό το συνέδριο προετοιμασίας. Θυμάμαι πόσο διέφεραν τα πράγματα όταν ξεκινήσαμε την 1η μέρα με την τελευταία. Στο τέλος, όλοι ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν.

Όπως και έγινε. Μερικά σχολεία της Θεσσαλονίκης γέμισαν πολλές κουλτούρες μαζί. Το οργανόγραμμα που ακολουθούσαν οι νέοι, ήταν για το μεν Γυμνάσιο, καλύτερη κατανόηση του κόσμου και της διαφορετικότητας με τελικό στόχο την πραγματοποίηση μίας εργασίας για το προσφυγικό ζήτημα ή τη γυναίκα στην τεχνολογία.
Στο μεν Λύκειο, τα πράγματα προσανατολίζονταν προς την επιχειρηματικότητα, κατανόηση εαυτού, και μελλοντική πορεία.

Πόσο εύχομαι να είχα αυτά τα προγράμματα όσο ημουν μικρή σχολείο. Όχι μόνο για τα καινούρια πράγματα που θα μάθαινα αλλά κυρίως για το διαφορετικό τρόπο σκέψης που θα αποκτούσα.

Και τώρα σκέφτομαι, αυτοί οι μαθητές που επηρεάστηκαν με το στοιχείο της διαπολιτισμικής κατανόησης, και μπήκαν σε καινούρια μονοπάτια σκέψης, μπορεί να χαράξουν ένα δρόμο πολύ διαφορετικό από αυτόν που ίσως ακολουθούσαν. Πχ εγώ αν έβλεπα πιο ξεκάθαρα τι θέλω να κάνω στη ζωή μετά το Λύκειο, να ακολουθούσα το χορό επαγγελματικά. Μπορεί και όχι. Οι επιλογές ίσως ήταν ακόμα πιο πολλές.

Και κλείνοντας την εμπειρία τους, σκεφτόμουνα τη θέση μου σε αυτό το πρόγραμμα. Αναρωτιόμουνα τι είχα δώσει, πώς είχα ενεργοποιήσει τους φοιτητές που ήρθαν. Αν όλη αυτή η αλλαγή που ήθελα να γίνει, έγινε στο τέλος.  Και για λίγο καιρό ένιωθα σαν ο 1ο νόμος του Νεύτωνα, να εξασκούνταν πάνω μου. Ο νόμος της αδράνειας. Δεν έβλεπα πολύ καθαρά την αλλαγή αυτή, παρόλο τους ευχαριστημένους φοιτητές που ήταν στο πρόγραμμα. Δεν το ένιωθα.

Ευτυχώς, η απορία μου πήρε την απάντηση της, όταν έλαβα ένα μήνυμα, ένα απλό ευχαριστώ, από έναν συμμετέχοντα, για την προσπάθεια για το πρόγραμμα και εκεί ήταν που η αδράνεια του Νεύτωνα έφυγε.

Εκεί ήταν που ξαφνικά είδα την δύναμη της προσφοράς και πώς όντως συμμετέχοντας και για 6 μήνες ιδροκοπώντας για το πρόγραμμα αυτό άξιζε και πέτυχε. Χάρηκα όταν είδα, ιδίοις όμμασι , τα άτομα αυτά να έχουν πάρει την εμπειρία της ζωής τους και όχι μόνο επηρέασαν τους μαθητές με τον τρόπο τους, αλλά όταν γυρίσουν πίσω στις χώρες τους, είμαι σίγουρη πως θα επηρεάσουν τους γύρω τους, την οικογένεια τους, και άλλοι άνθρωποι της τοπικής τους κοινωνίας θα θέλουν να αλλάξουν.

Η αλλαγή που τόσο διακαώς επιθυμεί κάθε πολίτης του κόσμου, και δη στην Ελλάδα, δεν είναι ένας νόμος, δεν είναι ένα νομοσχέδιο, δεν είναι μία ιδέα. Είναι οι άνθρωποι μέσα στην κοινωνία. Είναι οι αλλαγμένοι αυτοί άνθρωποι που φέρνουν την αλλαγή. Που σκέφτονται και πράττουν διαφορετικά. Και αυτοί οι άνθρωποι, είναι εσύ, εγώ, αυτός. Εμείς, όλοι. Κάθε άνθρωπος, όσο μικρός και αν αισθάνεται, όσο ανήμπορος, αλλάζοντας τον εαυτό του προς το καλύτερο, μπορεί να κάνει κάτι και να αλλάξει τους γύρω του.

 

Και αυτό το επιβεβαιώνει και ο Νεύτωνας με τον 3ο νόμο του. Για κάθε δράση υπάρχει μία αντίστοιχη ισόβαθμη αντίδραση.

Για κάθε δράση, κάθε τι που έπραξα το χειμώνα, ήρθε η «αντίδραση» μέσω των νέων φοιτητών αυτών στα σχολεία την άνοιξη. Και γίνεται αλυσίδα. Για κάθε δράση που εισέπραξαν οι αφιχθείσες νέοι, θα «αντιδράσουν» πίσω στη χώρα τους με τις πράξεις, τις ιδεολογίες τους, στους συνάδελφους τους, φιλους κτλ.. Και πάει λέγοντας.

Και έτσι, από 10 άτομα σε 10 σχολεία, επηρεάστηκαν 10 κοινωνικοί κύκλοι ατόμων σε διαφορετικές χώρες του κόσμου, συν 10 σχολεία. Ο αριθμός όλων αυτών ίσως αγγίζει και τα 600 άτομα.

Μία ομάδα λίγων ατόμων, πολύ έμμεσα κατάφερε να επηρρεάσει 600 και, άτομα σε μία μόλις πόλη, σε διάστημα 6 μηνών.
Αν υπήρχαν πιο πολλές ομάδες και πιο πολλά συμμετέχοντα άτομα, μέσα σε λίγο καιρό, ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη, θα ζούσε την αλλαγή. Θα έκανε την αλλαγή. Και δεν θα υπήρχε κανένα ή τουλάχιστον, ένα πολύ μικρό μέρος, δυσαρεστημένο με τον κόσμο γύρω του.

 

Οπότε.. αρχίζουμε;

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *