Αποφοίτηση: Και τώρα… τι κάνω; Η δικιά μου εμπειρία

Και φτάνει η ώρα που έρχεται, η αποφοίτηση. Χαρές οι συγγενείς, συγκίνηση. Ένα ορόσημο, ένα μικρό Έβερεστ, κατακτήθηκε, τελείωσε. Το ερώτημα που ταλανίζει, ίσως και την παγκόσμια νεολαία είναι… Και τώρα… τι;

Τώρα, από φοιτητής προστατευόμενος, καλείσαι να δεις, αν αυτό που επέλεξες όντως θα το συνεχίσεις για επάγγελμα, αν θα κάνεις κάποια εξειδίκευση, ή ποιος ξέρει τι άλλο. Πολλοί βαδίζουν στα τυφλά, ακολουθούν κάποια πεπατημένη. Αλλά επειδή ένας δρόμος δούλεψε για κάποιον, δε σημαίνει ότι θα δουλέψει και για τον άλλον.

Αυτό που έχω να προτείνω από τη δική μου μεριά, πριν ακόμα από την αποφοίτηση, είναι να πάρεις μία ανάσα, και να δεις πρώτα, τι θέλεις να κάνεις. Δεν είναι πολυτέλεια, το να κάνεις αυτό που θέλεις. Είναι αναγκαίο.

Σας παραθέτω, ένα βίντεο από την Mind Valley. H Mind Valley, είναι μία εταιρία τεχνολογικού και εκπαιδευτικού υπόβαθρου, δίνοντας έτσι μια μοναδική εμπειρία μάθησης. Δημοσιεύει άρθρα, βιβλία, courses όλα σε σχέση με προσωπική ανάπτυξη, σωματική και ψυχική υγεία, και άλλα.  Σε αυτό το βίντεο ο CEO της, Vishen Lakhiani, μας αναφέρει, πως με 3 ερωτήσεις μπορείς να δεις πιο «ξεκάθαρα» ποιοι είναι οι στόχοι στη ζωή σου.
Φυσικά, δεν λύνεται το μυστήριο χρόνων. Είναι μία πρώτη προσέγγιση στο να μάθεις καλύτερα κάποιος τον εαυτό του, να δεις τι θέλεις. Έπειτα, σε δεύτερο επίπεδο, μπορείς να απευθυνθείς σε οργανισμούς που σε βοηθούν για επαγγελματικό προσανατολισμό, είτε μόνος σου μέσω κάποιων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων (video, courses) να λύσεις αυτό το μυστήριο.

Μπορεί να το βλέπεις σαν έξτρα δουλειά, και εμένα μου φαινόταν στην αρχή, αλλά αν κοιτάς προσηλωμένα και επίμονα εκεί που θέλεις να πας, εκεί πηγαίνεις στο τέλος. Σκεφτείτε την ταινία, «πειρατές της Καραΐβικής» που ο Τζακ Σπάροου είχε την πυξίδα που δείχνει να πάει εκεί που θέλει. Αυτό πρέπει να αποκτήσουμε όλοι. Και κυρίως μετά την αποφοίτηση.

Επιπλέον, ένα πράγμα που μπορεί να γίνει παράλληλα με την εσωτερική αναζήτηση, είναι η αναζήτηση του εαυτού μας, μέσω έντονων εμπειριών. Δηλαδή, εμπειριών που σε «ξεβολεύουν» που σε κάνουν να βγεις από το ζεστό και άνετο περιβάλλον που είσαι , και να πας σε ένα κρύο, άγνωστο περιβάλλον. Εκεί είναι που θα δεις τον εαυτό σου σε νέες συνθήκες, θα αναπροσδιορίσεις πράγματα. Ο άνθρωπος είναι ένα ον, που αναπτύσσεται μόνο σε δύσκολες συνθήκες. Στις εύκολες… μαραίνεται.

Και για του λόγου το αληθές, προσωπικά η ίδια πέρασα από αυτά τα στάδια για να προσδιορίσω τι θέλω να κάνω στο άμεσο και μέσο-μακροπρόθεσμο μέλλον. Έχω δουλειά ακόμα, και ναι, το μέλλον είναι αβέβαιο. Αλλά ξέρω που θέλω να πάω. Οπότε μπορεί στο δρόμο να υπάρχουν παρεκκλίσεις και εμπόδια, αλλά βλέπω το στόχο μου.

Πήγα σε μία εταιρία προσωπικού προσανατολισμού – την LeadCompass, και μέσω ενός διήμερου σεμιναρίου, έβγαλα πλάνο για τους επόμενους έξι μήνες σύμφωνα με τους δικούς μου προσωπικούς και επαγγελματικούς στόχους, «θέλω» και ανάγκες.

Μέσα από αυτό, κατάλαβα πως το επόμενο επαγγελματικό μου βήμα ήταν μια εμπειρία στο εξωτερικό, όπως κι έγινε φέτος το καλοκαίρι που πήγα στην Ρουμανία. Έπειτα, από την γνώση και την εμπειρία που κέρδισα από εκεί, προσπάθησα να την αξιοποιήσω συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς και γενικότερα κυνηγώντας ευκαιρίες. Όλα αυτά μπορώ να πω, πως και μου «άνοιξαν» το μυαλό, αλλά βρήκα και τι στόχο θέλω να θέσω για εμένα για τα επόμενα 5 χρόνια.

Οπότε κλείνοντας, αγαπητοί αναγνώστες, θέλω να σας προτρέψω, όχι απαραίτητα να κάνετε αυτά που έκανα εγώ, αλλά να πάρετε λίγο χρόνο να βρείτε ποιος είστε και που θέλετε να πάτε, την ταυτότητα σας, και τι στίγμα θέλετε να αφήσετε στον κόσμο.

Βρείτε την πυξίδα σας, και δεν θα αισθανθείτε ποτέ χαμένοι.

 

Motivation Letter (Tips) & Επιτυχία

Και είναι εκείνη η στιγμή που ακούς για πρώτη φορά την έννοια motivation letter ή αλλιώς συνοδευτική επιστολή…

Το ζητάνε συνήθως, όταν θες να απασχοληθείς, σε εργασία, πρακτική, ίσως στη σχολή σου ή όταν θες να κάνεις αίτηση σε κάποιο μεταπτυχιακό ή ακόμα και σε κάποιο οργανισμό.

Το τι είναι το motivation letter, το λέει και η ίδια η λέξη. Είναι ένα κείμενο τριών ή περισσοτέρων παραγράφων στο οποίο περιγράφεις, για ποιο λόγο ή τι είναι αυτό που σε κινητοποίησε να κάνεις αίτηση σε κάποιο οργανισμό ή επιχείρηση ή μεταπτυχιακό.

Το motivation letter, δεν πρέπει να συγχέεται μαζί με το βιογραφικό, γιατί είναι διαφορετικό έγγραφο. Σε αυτό, έχεις την ευκαιρία να αναφέρεις, γιατί είσαι εσύ το πιο κατάλληλο άτομο να αποκτήσεις την όποια θέση σε ενδιαφέρει, και να αναδείξεις μέσα από αυτό τα προτερήματά σου που σε κάνουν αξιόλογο συνεργάτη. Προφανώς, δεν γίνεται να αντιγράψεις κάποιο motivation letter, καθώς είναι προσωπικό το κίνητρο του καθένα, και τα χαρακτηριστικά του μοναδικά τα οποία θα αναδείξει μέσα από αυτό. Με άλλα λόγια, motivation letter σημαίνει επιτυχία. Παρακάτω,όμως, μπορούμε να αναφερθούμε σε γενικές συμβουλές (must – have και μερικά tips), που μπορούν να σε βοηθήσουν, αν δεν έχεις εμπειρία για το πώς συντάσσεις μια συνοδευτική επιστολή.

 

Οι musthave απαντήσεις που πρέπει να έχεις:

  • Ποια είναι τα γενικά στοιχεία σου και πως μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σου;

Τα στοιχεία αυτού που αποστέλλει την συνοδευτική επιστολή, πχ. Ονοματεπώνυμο, πανεπιστήμιο, στοιχεία επικοινωνίας, ημερομηνία σύνταξης.

  • Έχεις ξεκάθαρο ποιον στέλνεις τη συνοδευτική επιστολή;

Τα στοιχεία του παραλήπτη

  • Ποια είναι η θέση που θέλεις να απασχοληθείς και γιατί;

Αναφορά της θέσης που ενδιαφερόμαστε να απασχοληθούμε.

  • Γιατί να επιλέξουν εσένα;

Αναφορά στα προσόντα που διαθέτουμε και πρέπει να συνδεθούν με τα προσόντα που απαιτεί η θέση. Στην ουσία, είναι από τα πιο κρίσιμα σημεία, στα οποία θα κληθούμε να «πουλήσουμε» τον εαυτό μας, τα χαρακτηριστικά και τις εμπειρίες μας ως τώρα.

  • Προσφώνηση και αποφώνηση:

Κατά επίσημο τρόπο (Προσφώνηση : Αξιότιμε κύριε, Αποφώνηση: Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για το χρόνο σας, Με εκτίμηση)

 

Τέλος, πριν αποστείλεις τη συνοδευτική επιστολή σιγουρέψου ότι… (7 tips!):

  1. Έχεις ξεκαθαρίσει στον αποστολέα για ποια θέση ενδιαφέρεσαι.
  2. Έχεις αναφέρει το λόγο που θέλεις να απασχοληθείς στην συγκεκριμένη θέση.
  3. Έχεις υποδείξει τα χαρακτηριστικά που σε κάνουν κατάλληλο συνεργάτη.
  4. Είσαι όσο το δυνατόν ποιο συγκεκριμένος και αναφέρεις παραδείγματα (από το βιογραφικό σου και απο τις εμπειρίες σου – χωρίς να αντιγράψεις το βιογραφικό σου)
  5. To έχεις τσεκάρει για πιθανά λάθη (συντακτικά ή γραμματικά- ειδικά αν είναι στα αγγλικά) ή ανακρίβειες.
  6. Το βιογραφικό και το motivation letter σου να είναι πρόσφατα και να ταυτίζονται με την ημερομηνία που κάνεις την συγκεκριμένη αίτηση.
  7. Να μην είναι ξεπερνά σε μέγεθος την μία σελίδα και να έχουν πάντα PDF μορφή. Μια Α4 σελίδα είναι αρκετός χώρος για να προσδώσεις στη συνοδευτική επιστολή όλες τις πληροφορίες που χρειάζεται.

 

Ορίστε και ένα link που μπορεί να σας φανεί χρήσιμο με πρότυπα συνοδευτικών επιστολών.

Καλή ανάγνωση!

Ήρθε η ώρα να ανακαλύψεις τις αξίες σου!

«Ας προσπαθήσουμε να μην γίνουμε άνθρωποι της επιτυχίας αλλά να γίνουμε άνθρωποι των αξιών» είπε ο Einstein.

Οι αξίες, ακόμα κι αν δεν το συνειδητοποιούμε πάντα, είναι αυτές που καθοδηγούν σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις της ζωής μας. Όταν, λοιπόν, τις γνωρίζουμε καλά μπορούμε να αποφασίσουμε πώς θα ζήσουμε – και κυρίως πώς θα ζήσουμε καλύτερα. Βέβαια, οι αξίες μπορεί να αλλάξουν στην πορεία της ζωής μας, καθώς θα αλλάζουν και οι επιθυμίες μας (προσωπικές – επαγγελματικές προτιμήσεις) ή ο τρόπος που ορίζουμε την ευτυχία.

Με άλλα λόγια, οι προσωπικές αξίες του καθενός, μπορούν να αλλάξουν, τόσο τον τρόπο με τον οποίο αντιλάμβανεται τον κόσμο, όσο και τον ίδιο του τον εαυτό. Πώς, όμως, μπορεί να καταλάβει κάποιος τις προσωπικές του αξίες;

– Με το να σκεφτούμε, μόνο, τρεις αξίες που μας χαρακτηρίζουν.

– Με το να δούμε κατά πόσο αντανακλώνται αυτές, στην καθημερινότητα μας.

– Με το να ερχόμαστε σε επαφή με καταστάσεις ή περιβάλλοντα που δεν είμαστε εξοικιωμένοι.

– Με το να παρατηρήσουμε τον τρόπο επικοινωνίας μας προς τους άλλους ή ακόμα και να συζητήσουμε με άλλους για τις αξίες μας

– Με το να παρατηρήσουμε την στάση που έχουμε απένταντι στην ζωή (attitude).

– Με το να αμφισβητούμε, καμιά φορά, τον ίδιο μας τον εαυτό.

– Με το να κάνουμε ένα τεστ αξιών και να βαθμολογήσουμε τις

πιθανές μας αξίες.

 

Ένα περιβάλλον στο οποίο, έμαθα τις προσωπικές μου αξίες (και μετέπειτα με βοήθησε και στον επαγγελματικό μου προσανατολισμό) ήταν η AIESEC. Εκεί, κλήθηκα να έρθω αντιμέτωπη με όλους του παραπάνω τρόπους και να καταλάβω εν τέλει, ποιες είναι οι αξίες που έχω και πως με επηρεάζουν στις καθημερινές μου αποφάσεις.

Οπότε, καλό είναι να θυμόμαστε από αυτό το άρθρο ότι οι αξίες επηρεάζουν τον τρόπο ζωής μας, καθώς και τα σχέδια που κάνουμε για το μέλλον μας. Άρα, καθορίζουν το ποιοι πραγματικά είμαστε και το ποιοι θέλουμε να γίνουμε.

Μπορείς να το αφήσεις για αύριο; Κάντο σήμερα!

Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να εφεύρει δικαιολογίες για να αφήσεις πράγματα που πρέπει να κάνεις για αργότερα; Πόσες φορές είπες ότι θα ασχοληθείς με τον εθελοντισμό, θα ψάξεις δουλειά, θα κάνεις αίτηση για εκείνο το πρόγραμμα που είδες και σου φάνηκε ενδιαφέρον, θα ξεκινήσεις διάβασμα ή γυμναστική αύριο και το αύριο έγινε μεθαύριο και το μεθαύριο η επόμενη εβδομάδα και η επόμενη εβδομάδα ποτέ;

Ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που έμαθα μέσα από τις εμπειρίες μου στην AIESEC ήταν να σταματήσω να αναβάλλω για αύριο, μεθαύριο, την Δευτέρα, αυτά που μπορώ να κάνω σήμερα! Βέβαια, παρατήρησα ότι η αναβλητικότητα δεν είναι ένα πρόβλημα που αντιμετώπιζα μόνο εγώ, αλλά μαστίζει μεγάλο ποσοστό του μέσου Έλληνα νέου! Όπως δίαβασα και στο Psychology Today, το 1/5 των ενηλίκων τείνουν να αναβάλλουν τις υποχρεώσεις τους,με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν αυξημένο άγχος, μειωμένες επιδόσεις στα επαγγελματικά τους, τύψεις και αρνητικές επιδράσεις στην ψυχική και σωματική τους υγεία.

Η αλήθεια είναι ότι αν ασχοληθώ με τους λόγους που πιστεύω ότι καταφεύγουμε σε αυτή τη συμπεριφορά, θα μπορώ να μιλάω για ώρες για τις θεωρίες του Freud. Γενικά μπορώ να μιλάω για ώρες. (Είναι ίσως κι ένας τρόπος που έχω εφεύρει για να αφήνω για μετά αυτά που πρέπει να κάνω τώρα!). Σε κάθε πρόβλημα όμως, πιστεύω ότι πιο σημαντικό από το να αναλύουμε λόγους κι αιτίες είναι να βρούμε τρόπους να το αντιμετωπίσουμε, αλλιώς οδηγούμαστε πάλι παρέα με την κακιά μας φίλη: την αναβλητικότητα της λύσης του προβλήματος. Οπότε θεωρώ πιο ενδιαφέρον και χρήσιμο να μίλησω για τους τρόπους με τους οποίους αντιμετώπισα εγώ την αναβλητικότητα μου!

 

Οργάνωση

Χώρισε ρεαλιστικά τους στόχους σου σε μικρά βήματα αφήνοντας αρκετό χρόνο για δράση και ξεκούραση (όχι αρκετό ώστε να έχουμε αντίθετα αποτελέσματα!)

Εγώ αυτό που έκανα ήταν να γράφω τους στόχους μου για κάθε εβδομάδα, σπασμένους σε μικρότερους, με τις πράξεις που έπρεπε να κάνω για κάθε έναν μαζί με τον χρόνο που θα μου έπαιρναν. Δεν πιστεύω ότι αν κάνεις τόσο κόπο τελικά δεν θα τα τηρήσεις!

 

Σημαντικό, επείγον, και τα δύο ή τίποτα από τα δύο;

Έχεις γράψει τους στόχους σου; Ώρα να τους κατατάξεις ανάλογα με το αν είναι σημαντικοί, επείγοντες, και τα δύο ή τίποτα από τα δύο! Έτσι θα φτιάξεις μια κατάταξη με τους στόχους που πρέπει να πετύχεις πρώτους. Τον πιο σημαντικό για κάθε μέρα κόλλησε τον σε ένα χαρτάκι στον τοίχο.

Πριν τσεκάρω τα emails μου ή μπω στο Facebook προσπαθώ να κάνω το πιο σημαντικό πράγμα της ημέρας μου. Έτσι, οτιδήποτε κι αν γίνει μέσα στη μέρα μου, έχω κάνει κάτι παραγωγικό για σήμερα.

 

Βάλε κάποιον να σε ελέγχει!

Θα είναι φίλος σου, η μητέρα σου, συμφοιτητής σου; Δεν έχει σημασία! Εμένα με ελέγχει η κολλητή μου. Όταν έχω κάτι σημαντικό να κάνω και φοβάμαι μήπως κατρακυλήσω, την ενημερώνω και με παίρνει τηλέφωνο σε κάθε στάδιο για να δει πώς προχωράω με τον στόχο μου!

 

Οτιδήποτε σου αποσπά την προσοχή δεν έχει θέση δίπλα σου!

(Ναι, κλείσε το facebook!)

 
Ξεπέρασε το φόβο σου!

Αλήθεια, τι είναι αυτό που σε κρατά απ’ το να κάνεις αυτά που πρέπει; Φοβάσαι την αποτυχία; Μπορεί πριν να μη σου ανέλυσα τους λόγους για τους οποίους είσαι αναβλητικός, αλλά τώρα θα σου πω τον συχνότερο: ο φόβος της αποτυχίας! Είναι ένας απόλυτα λογικός φόβος, αλλά όσο κλισέ κι αν ακούγεται αν δεν αποτύχεις δε θα μάθεις κι εν τέλει δε θα πετύχεις. Δεν φαντάζεσαι πόσο φοβόμουν την αποτυχία! Αλλά μέσα από αρκετές προσπάθειες και αποτυχίες, πέτυχα τους στόχους μου. Δεν ήρθαν όλα στρωμένα. Κάποιες φορές απέτυχα αλλά συνέχισα να προσπαθώ! Το αίσθημα ότι ξεπέρασες το φόβο σου και πέτυχες κάτι που δεν πίστευες ότι μπορείς να πετύχεις είναι ανεπανάληπτο!

 

Ανταμείψε τον εαυτό σου όταν ολοκληρώσεις κάποιον στόχο

(Εκτός κι αν ο στόχος σου είναι να αδυνατίσεις και η ανταμειβή είναι  γλυκό)

 

Απλά κάν’ το.

Ξέρω…ακούγεται σαν το «Είμαι αγχωμένος!» «Μην έχεις άγχος».

Αλλά αλήθεια, απλά καντο!

 

Αυτοπειθαρχία-αυτή η άγνωστη!

Μην δικαιολογείς τον εαυτό σου. Ναι, είναι δύσκολο, μπορεί να έχεις 1000 λόγους που το αναβάλλεις αλλά αν δε βάλεις εσύ όρια στον εαυτό σου, αν δεν τον ζορίσεις και δεν τον πιέσεις εσύ, ποιος περιμένεις να το κάνει; Ούτε για μένα ήταν εύκολο. Ζορίστικα για να σταματήσω να είμαι αναβλητική, αλλά ήταν κάτι που ήθελα να πετύχω, κι όταν θες να πετύχεις και να κάνεις μια αλλαγή στη ζωή σου δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

 

The 21days challenge!

Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Jeremy Dean ο χρόνος που χρειάζεται κάποιος για να δημιουργήσει ή να αλλάξει μια συνήθεια είναι 21 μέρες! Δεν είναι πόλλες ε; Ξεκίνα σήμερα (σήμερα όμως!) να τελειώνεις τις δουλειές σου όταν πρέπει και σε 21 μέρες θα είσαι άλλος άνθρωπος! Αξίζει μια δοκιμή ε;

 

Πού καταλήγουμε; Ότι η αναβλητικότητα σταματάει με τη δράση. Αν δεν αποφασίσεις ότι αυτή η κατάσταση σου κάνει μόνο κακό, μειώνει την αποδοτικότητα σου και την αυτοπεποίθηση σου δε θα αλλάξεις. Ναι, η αναβλητικότητα είναι ο τέλειος τρόπος να σαμποτάρεις τον εαυτό σου. Εσύ θα αποφασίσεις αν θα διαλέξεις το άγχος, τις τύψεις, τα αισθήματα ανεπάρκειας που προκαλέι αυτή η κατάσταση ή την δράση και την ικανοποίηση της εκπλήρωσης των στόχων σου. Δε ξέρω αν περίμενες μια μαγική λύση σ αυτό το άρθρο αλλά η μόνη μαγική λύση είναι να σηκωθείς από την καρέκλα, να κλείσεις το λάπτοπ και να κυνηγήσεις τα όνειρα σου.

 

Κριτική Σκέψη & Καθημερινότητα

«Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να μην σταματήσεις ποτέ να αμφισβητείς» είπε ο  Albert Einstein. Και η αμφισβήτηση προϋποθέτει την ύπαρξη κριτικής σκέψης.

Συγκεκριμένα, κριτική σκέψη, είναι ο τρόπος με το οποίο κάθε άτομο αντιλαμβάνεται τις ποικίλες πληροφορίες που δέχεται ο εγκέφαλός του από το περιβάλλον. Διευκολύνει την κρίση, διότι βασίζεται σε κριτήρια και αντιλαμβάνεται τις διαφορές καταστάσεων. Για παράδειγμα, ακούγοντας τις ειδήσεις, ο άνθρωπος με καλλιεργημένη κριτική σκέψη μπορεί να αναγνωρίσει την πραγματική είδηση απο την παραπληροφόρηση.

Τρόποι καλλιέργειας της κριτικής σκέψης:

  1. Λογική: Η Λογική ασχολείται με τους κανόνες που χρησιμοποιούμε για να βγάζουμε σωστά συμπεράσματα, συνεπώς μας ενδιαφέρουν τα επιχειρήματα και οι συλλογισμοί. Σκεφτόμαστε κριτικά όταν:

α) Βασιζόμαστε στη λογική και όχι στο συναίσθημα

β) Απαιτούμε αποδεικτικά στοιχεία

γ)  Βρίσκουμε τις καλύτερες δυνατές εξηγήσεις

  1. Αυτογνωσία: Σταθμίζουμε τις επιδράσεις των κινήτρων και των προκαταλήψεων μας
αναγνωρίζουμε τις δικές μας υποθέσεις, συναισθηματικές παρορμήσεις, εγωιστικά κίνητρα ή προκαταλήψεις

 

  1. Ευρύτητα πνεύματος: Μελετούμε την ποικιλία των πιθανών απόψεων ή οπτικών γωνιών, παραμένουμε ανοικτοί σε εναλλακτικές ερμηνείες,  αποδεχόμαστε νέες προτεραιότητες, προχωρώντας σε επαναξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων ή επανεκτίμηση των πραγματικών συμφερόντων μας

 

  1. Πειθαρχία: Είμαστε ακριβείς, λεπτομερείς, πλήρεις και εξαντλητικοί. Αντιστεκόμαστε στην χειραγώγηση και σε παράλογες προσφυγές.  Αποφεύγουμε γρήγορες αποφάσεις

 

  1. Αποφασιστικότητα: Aναγνωρίζουμε τη σημασία και αξία των εναλλακτικών υποθέσεων και προοπτικών,  αναγνωρίζουμε την έκταση και το βάρος της απόδειξης

Ο πιο σημαντικός, όμως, τρόπος αμφισβήτησης, είναι να μην σταματάμε ποτέ να ρωτάμε. Να ρωτάμε και να αναρωτιόμαστε. Γιατί μόνο έτσι, μπορούμε να κατακτήσουμε την βαθύτερη γνώση του εαυτού μας & του κόσμου.

Δρώντας & Αντιδρώντας

Προβλήματα. Αστάθεια. Κρίση.

Αυτές είναι οι πρώτες λέξεις που έρχονται συνειρμικά στο μυαλό κάποιου, όταν ακούει την λέξη Ελλάδα. Μια κοινωνία, που “κραυγάζει” για αλληλεγγύη. Μια κοινωνία, που χρειάζεται πιο πολύ από ποτέ τους νέους που την απαρτίζουν (αν θέλει να επιζήσει). Και η ερώτησή μου, είναι η εξής: «Σε μια κοινωνία δυσανεξίας, ποιος ο ρόλος μας;»

Για να προοδεύσει μια κοινωνία, χρειάζεται η αλληλοβοήθεια & συμπαράστασηστους συνανθρώπους της. Στους συνανθρώπους της. Δηλαδή, σε ανθρώπους που ζουν στην ίδια κοινωνία. Είτε είναι παιδιά, είτε είναι νέοι, είτε είναι γέροι. Είτε μένουν σε σπίτια, είτε σε σκηνές, είτε σε πεζοδρόμια στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Είτε λαμβάνει χώρα τώρα, είτε έλαβε πριν τρία χρόνια, είτε θα λάβει σε πέντε. Είναι όμως, δικιά μου ευθύνη να βοηθήσω και να υποστηρίξω, την κοινωνία μου ή ακόμα και τον ίδιο μου τον εαυτό;

Όλα ξεκινούν από εμένα. Από εμένα και τις αποφάσεις μου. Από το αν επιλέξω να κάνω την διαφορά (ακόμα και να μιλήσω με τους φίλους μου για πράγματα που με ενοχλούν), από το αν με ενδιαφέρουν θέματα που αφορούν όλη την υφήλιο – όπως κοινωνικοοικονομική κρίση – και από το αν εν τέλει λάβω κάποια δράση. Είναι επιλογή μου να πετύχω τους στόχους μου. Είναι επιλογή μου να είμαι πολίτης του κόσμου και να συνεισφέρω στο περιβάλλον μου. Είναι επιλογή μου να δρω. Ή να μην δρω. Αλλά ξέρω ότι, κάθε φορά που δρω, υπάρχουν συνέπειες, για εμένα ή τον κύκλο μου.

Δρω, σημαίνει να μπορώ να μιλήσω για όσα με απασχολούν. Δρω, σημαίνει να μπορώ να βοηθήσω και να ταξιδέψω σε άλλες κοινωνίες, αναπτύσσοντας εμένα. Δρω, σημαίνει να πάρω την πρωτοβουλία και να καταλάβω πως κάθετι στην ζωή μου, εξαρτάται από εμένα! Γιατί μέρος του αντίκτυπου στην παγκόσμια & τοπική κοινωνία, είμαι και εγώ ο ίδιος! Γιατί θέλω να δρω. Γιατί νοιάζομαι για το «εμείς».

Λύσεις. Αποφασιστικότητα. Αλληλεγγύη.

Γιατί σε μια κοινωνία δυσανεξίας, αυτός δεν είναι ο ρόλος μας;

 

 

Πώς η συμμετοχή σου σε μια ομάδα θα σε βοηθήσει να αναπτύξεις τις δεξιότητες σου;

Το κλειδί για να προοδεύσει κανείς στη ζωή του είναι η γνώση. Αυτό μας έλεγαν οι γονείς μας όταν είμαστε μικροί. Αυτό μας έλεγαν και στο σχολείο. Ακόμη και στο Πανεπιστήμιο. Όλα αυτά τα χρόνια είχαμε μάθει ότι η γνώση βρίσκεται στα βιβλία και σε όσα μαθαίνουμε στις σχολικές αίθουσες και στα αμφιθέατρα. Αν, όμως, δεν είναι έτσι; Εν έτει 2016 τα πάντα γύρω μας αλλάζουν με ταχύτητα φωτός. Ο τρόπος που ακούμε μουσική, ο τρόπος που επικοινωνούμε με τους φίλους μας, ακόμη και ο τρόπος που γνωρίζουμε νέους ανθρώπους. Γιατί όχι, λοιπόν, και ο τρόπος που διδασκόμαστε;

Οι εναλλακτικές μορφές εκπαίδευσης κερδίζουν συνεχώς έδαφος στο εξωτερικό, καθώς οι εργοδότες δεν αναζητούν πλέον άτομα που κατέχουν γνώσεις και πανεπιστημιακή πιστοποίηση, αλλά άτομα που μπορούν να ανταπεξέλθουν σε πολλαπλές καταστάσεις, που έχουν πρακτική εμπειρία και έχουν καταφέρει να εφαρμόσουν όλα όσα διδάχτηκαν στα ακαδημαϊκά έδρανα. Στην Ελλάδα της κρίσης είναι πιο σημαντικό από ποτέ, οι νέοι να μάθουν να ξεχωρίζουν, να αποκτήσουν δεξιότητες και να καταφέρουν στο μέλλον να τις θέσουν σε πράξη και στο περιβάλλον της εργασίας τους. Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου αναφερόταν κάποτε στη θεωρία των κύκλων. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία ένας νέος οφείλει να εισάγει τον εαυτό του σε όσο το δυνατόν περισσότερους και πιο στενούς κύκλους. Από το σχολείο στο Πανεπιστήμιο, από το Πανεπιστήμιο σε διάφορες ομάδες και από εκεί σε πρακτική άσκηση, εργασία, Μεταπτυχιακό και ούτω καθεξής. Σε κάθε νέο βήμα ο αριθμός των ατόμων μικραίνει. Όλο και λιγότεροι ακολουθούν αυτή την πορεία. Και κάπως έτσι το άτομο έχει καταφέρει όχι μόνο να ξεχωρίσει, αλλά πολύ περισσότερο να αποκτήσει γνώσεις και δεξιότητες που πολλοί νέοι στην ηλικία του δεν κατέχουν.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω ένα μέσο απόκτησης αυτών των δεξιοτήτων (ή και των skills αν θέλετε) είναι η συμμετοχή σε ομάδες που δραστηριοποιούνται μέσα στο Πανεπιστήμιο. Τι κερδίζει, όμως, κάποιος μέσα από αυτή τη διαδικασία. Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό είναι η πρακτική εφαρμογή όλων των γνώσεων που λαμβάνουμε μέσα στις ακαδημαϊκές αίθουσες. Ένας νέος έχει τη δυνατότητα να δει στην πράξη πως λειτουργούν όσα έχει διαβάσει, να τα δοκιμάσει, να κάνει λάθη και να αρχίσει από την αρχή. Έτσι, όταν έρθει η ώρα να κάνει κάτι αντίστοιχο στην εργασία του, θα έχει ήδη μια σχετική εμπειρία. Επίσης, μπορεί να έρθει σε επαφή με πολλά διαφορετικά άτομα. Είτε προέρχονται από διαφορετικές χώρες και κουλτούρες είτε έχουν ζήσει σε μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική από τη δική μας, οι άλλοι άνθρωποι μπορούν να αποδειχτούν μια πρόκληση. Το να μάθεις να επικοινωνείς με κάποιον, να τον κάνεις να αντιληφθεί τις ιδέες σου ή να τον πείσεις για κάτι, είναι πολύ δύσκολο αλλά και πολύ ενδιαφέρον ταυτόχρονα. Από την άλλη εντός της ομάδας, κανείς μαθαίνει να θέτει στόχους, να ακολουθεί βήματα για να τους καταφέρει, να ανταποκρίνεται σε δυσκολίες και προθεσμίες και ίσως τελικά να καταφέρνει αυτό που θέλει.

Το πιο σημαντικό από όλα, όμως, είναι ότι κάθε νέος που ασχολείται με κάτι πέρα από το Πανεπιστήμιο, μαθαίνει να κάνει πράγματα για όσα τον ενοχλούν στον κόσμο. Γίνεται πιο υπεύθυνος και παίρνει ο ίδιος πρωτοβουλίες για να φέρει έστω και μια μικρή αλλαγή στην κοινωνία. Και μέσα από όλη αυτή την αλλαγή, καταφέρνει τελικά να αλλάξει ο ίδιος και να γίνει ένας καλύτερος άνθρωπος που κυνηγά τα όνειρα και τους στόχους του. Και αν το δοκίμασε μια φορά όταν ήταν φοιτητής, σίγουρα θα το ξανακάνει. Φανταστείτε, λοιπόν πως θα ήταν ο κόσμος μας αν ήταν γεμάτος με τέτοιους ανθρώπους.

Εγώ το δοκίμασα! Εσύ ακόμα το σκέφτεσαι;

Μπες σε μια ομάδα όπως η AIESEC και αναπτύσσοντας τα προσωπικά σου χαρακτηριστικά δες τον εαυτό σου να γίνεται η καλύτερη εκδοχή του, βοηθώντας παράλληλα τους ανθρώπους γύρω σου να αναπτυχθούν κι αυτοί, αφήνωντας έναν αντίκτυπο στην κοινωνία σου!

Αλεξάνδρα Νικοπούλου

tumblr_o0wbpgRfdY1tdceueo1_500

 

Εσύ πώς θα κάνεις το 2016 μια ξεχωριστή χρονιά;

Το 2015 βρίσκεται ήδη κάποιες μέρες πίσω μας. Αναμνήσεις, όμορφες και άσχημες στιγμές, αποφάσεις και αλλαγές μιας ολόκληρης χρονιάς είναι πια παρελθόν. Και αφού φάγαμε, ήπιαμε και γιορτάσαμε, ήρθε η ώρα για τις μεγάλες αποφάσεις της νέας χρονιάς. Ξέρετε, αυτά τα new year’s resolutions που τα θυμόμαστε το πολύ για καμιά βδομάδα και την υπόλοιπη χρονιά κάνουμε τα ίδια, ίσως χειρότερα από αυτά που κάναμε πέρσι. Θα σας πω, λοιπόν κάτι. Εγώ δεν πιστεύω σε αυτές τις μεγάλες αποφάσεις.

Πέρσι, είχα δοκιμάσει να φτιάξω αυτή την περίφημη λίστα και όταν πριν λίγες μέρες έπεσα πάνω της συνειδητοποίησα ότι, ίσως δεν τα είχα πάει τόσο καλά όσο πίστευα. Τρεις στόχοι που είχα πετύχει απόλυτα, 4 που είχα πετύχει εν μέρει, 3 που δεν πέτυχα καν και 2 στόχοι που ξέχασα γιατί ήθελα να τους πετύχω περίπου ένα μήνα αφού τους έθεσα. Όπως καταλαβαίνετε, δεν ήμουν και πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Κι όμως κάτι με έτρωγε. Ακόμη κι αν δεν το ένιωθα κάθε μέρα, μέσα μου ήξερα ότι τα είχα πάει καλύτερα απ’ ότι δήλωνε η συγκεκριμένη λίστα. Τα έβαλα, λοιπόν, κάτω και έκανα μια αναδρομή στους περασμένους μήνες. Αυτό που παρατήρησα ήταν ότι μπορεί μέσα στη χρονιά να είχα ξεχάσει αυτούς τους στόχους, αλλά υποσυνείδητα είχα επιδιώξει να καταφέρω ορισμένους από αυτούς και ακόμη περισσότερο, είχα πετύχει πολύ πιο σημαντικά πράγματα που δεν θα μπορούσα καν να φανταστώ στην αρχή της χρονιάς.

Και η αλήθεια είναι ότι τελικά όλοι χρειαζόμαστε μια καινούρια αρχή. Ακόμη κι αν το new year’s resolution μας έρθει κάποιες μέρες ή μήνες μετά, το θέμα είναι η συνειδητοποίηση της ανάγκης να κάνουμε κάτι διαφορετικό, να μετακινηθούμε από μια στάσιμη κατάσταση. Η Πρωτοχρονιά είναι απλά μια πολύ καλή ευκαιρία να το αποφασίσουμε, αλλά σίγουρα δεν είναι η μόνη. Δεν θα πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις επειδή το επιτάσσει η μέρα, αλλά επειδή το επιτάσσει η δική μας ανάγκη να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Να διαβάσουμε πιο πολλά βιβλία, να μάθουμε κάτι καινούριο, να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους και πολιτισμούς, να ταξιδέψουμε, να κάνουμε πράγματα που ποτέ δεν είχαμε φανταστεί. Η Πρωτοχρονιά είναι η μοναδική στιγμή που ίσως καθόμαστε να οραματιστούμε πως θα θέλαμε να είναι η ζωή μας για όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Και αυτό από μόνο του έχει κάτι μαγικό.

Καλώς ή κακώς, όμως, δεν θα έπρεπε να μένουμε σε αυτό. Το μυστικό για μένα είναι όπως γιορτάζουμε τη ζωή μας εκείνη τη μέρα, να το κάνουμε όλη τη χρονιά. Να πούμε ότι φέτος θα κάνουμε όσες καινούριες αρχές χρειαστεί αρκεί να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Να κοιτάξουμε κατάματα τους φόβους μας και να προσπαθήσουμε έστω να τους ξεπεράσουμε. Να κάνουμε κάτι τελείως έξω από όσα κάνουμε συνήθως. 

Η συμβουλή μου λοιπόν είναι αυτή: φέτος δοκίμασε κάτι τρομακτικό. Αν φοβάσαι να μιλήσεις σε κόσμο ή να βάλεις ένα στόχο και να προσπαθήσεις να τον πετύχεις, ξανασκέψου το. Μπες σε μια ομάδα, ενεργοποιήσου και άλλαξε όσα δεν σου αρέσουν γύρω σου. Κάνε μικρά βήματα και θα δεις ότι αν ξεκινήσεις να παίρνεις πρωτοβουλίες, θα μείνεις έκπληκτος από το πόσα μπορείς να καταφέρεις. Μπορεί να μην είναι εύκολο και μπορεί τα new year’s resolutions να μην πετυχαίνουν πάντα, αλλά σίγουρα αξίζει να κάνουμε μια δοκιμή.

Αλεξάνδρα Νικοπούλου

 

Μία από τις ομάδες στις όποιες μπορείς να μπεις και να ξεκινήσεις δυναμικά τη χρονιά σου είναι η AIESEC! Μην ξεχνάς ότι οι αιτήσεις για το πρόγραμμα Youth Talent της AIESEC είναι ήδη ανοιχτές!
Αν αυτή τη χρονιά θες να κάνεις κάτι διαφορετικό αναπτύσσοντας τον εαυτό σου αλλά και τους γύρω σου μην το σκέφτεσαι άλλο!

GloVo : εθελοντισμός,ανάπτυξη, πρωτοβουλίες

Επισκέφτομαι την ιστοσελίδα της GloVo – διαβάζω let the adventure begin! Κάτσε λιγάκι! Τι είναι η GloVo; Η GloVo ή αλλιώς Global Volunteers Platform διανύει τον τέταρτο χρόνο λειτουργίας της. Ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα νέων που ο καθένας έδωσε ένα κομμάτι του εαυτού του κι έχει φτάσει στους  6.000 ενεργούς εθελοντές αυτή τη στιγμή. Ακόμα είσαι περίεργος; Διάβασε παρακάτω!

 

-Ποια ήταν η αφορμή προκειμένου να εμπνευστείτε την Global Volunteers Platform?

-H GloVo ξεκίνησε όταν συνειδητοποιήσαμε δύο προβλήματα καθώς συμμετείχαμε σ’ ένα event : Αρχικά δεν υπήρχε ο κατάλληλος υπεύθυνος για την οργάνωση των εθελοντών και 2ον οι ίδιοι οι εθελοντές δεν μπορούσαν να προσφέρουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ούτε η κατάλληλη ποιότητα και ποσότητα εθελοντών. Αυτό σήμαινε πρώτον ότι υπήρχε ένα γκρουπ που ήθελε εθελοντές και δε μπορούσε να το οργανώσει σωστά και από την άλλη, οι ίδιοι οι εθελοντές ήθελαν να συμμετέχουν σε δράσεις που τους ταιριάζουν χωρίς να γνωρίζουν το πώς.

 

-Πως επιλέγονται οι εθελοντές για τα events; Μπορεί να συμμετέχει και κάποιος χωρίς προϋπηρεσία και σύμφωνα με τα ενδιαφέροντα του;

-Ίσα ίσα αυτό είναι το ζητούμενο! Το 55% των εθελοντών μας γνώρισαν την κουλτούρα του εθελοντή για 1η φορά. Η επιλογή γίνεται βάσει αιτήσεων και δικό μας μέλημα είναι να υπάρχει ισορροπία μεταξύ  έμπειρων εθελοντών και εθελοντών που ασχολούνται για 1η φορά.

 

-Κάτι ακόμη καινοτόμο που είδαμε για 1η φορά είναι η GloVo.4all που εντάσσει και τα άτομα με κινητικές αναπηρίες στην ομάδα των εθελοντών.

-Η ιδέα ήρθε μέσα από τη συνεργασία μας με πολλούς Μ.Κ.Ο. Θελήσαμε να κάνουμε κάθε event προσβάσιμο σε όλους. Οι άνθρωποι με κινητική ή άλλη αναπηρία ναι μεν έχουν κάποιο disability, όμως έχουν πολύ παραπάνω abilities και εμείς εστιάσαμε σε αυτό. Ωστόσο φροντίζουμε πάντα να τσεκάρουμε αν ο χώρος που θα διεξαχθή το event είναι προσβάσιμος στον εθελοντή και να έχει ο καθένας έναν ενεργό ρόλο. Για παράδειγμα ένα παιδί με κινητικές δυσκολίες μπορεί πολύ εύκολα να βοηθήσει στο registration μιας εκδήλωσης. Στόχος μεχρι το 2020, είναι η GloVo.4all να μην υπάρχει- με την έννοια ότι είναι αυτονόητο να συμμετέχει σε εθελοντική δράση ο καθένας μας.

 

– Πόσο βοηθάει ο εθελοντισμός για να κτίσουμε skills και ν’ αναπτυχθούμε προσωπικά;

-Σίγουρα ένας  AIESECer το ξέρει πολύ καλά αυτό. Μέσα από τον εθελοντισμό, έχεις την ευκαιρία ανακαλύψεις αυτό που σου αρέσει ή και αντίστροφα – ν’ ασχοληθείς περισσότερο με αυτά που σου αρέσουν χωρίς μεγάλο ρίσκο. Επιπλέον γνωρίζεις τους ανθρώπους της αγοράς- τις κατάλληλες επαφές που θα σε βοηθήσουν να κάνεις αυτά που θέλεις.

 

-Ποια ήταν η σχέση σου με τον οργανισμό της AIESEC και ποια τα εφόδια που σου έδωσε και σε βοήθησαν να φτάσεις στην ίδρυση της GloVo;

-Πολύ απλά αν δεν είχα περάσει από την AIESEC δε θα είχε φτιαχτεί ποτέ η GloVo. Βγήκα έξω από το comfort zone μου και δοκίμασα διάφορα πράγματα. Μέλος στον οργανισμό, ξεκίνησα από το 2009 από την τοπική του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών- δεν ήθελα όμως να μείνω κολλημένος σ΄ ένα γραφείο κι έτσι κατευθείαν έφυγα για πρακτική στο εξωτερικό στην Ταιβάν για 3 μήνες κι έτσι έμαθα να προσαρμόζομαι στο διαφορετικό και ότι κάτι που είναι δεδομένο για μένα, δεν είναι για κάποιον άλλον. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω έναν τεράστιο και διαφορετικό πολιτισμό- τον κινεζικό και να δω τον ίδιο μου τον εαυτό μέσα από μία διαφορετική οπτική. Εμένα το πάθος μου ήταν τα events- ανέλαβα ένα από τα μεγαλύτερα event της AIESEC παγκοσμίως, το EuroExpo και συνεργαστήκαμε με πάρα πολλά άτομα – delegates από όλον τον κόσμο κι ανοίχτηκαν πολλές συνεργασίες που βοήθησαν και τον οργανισμό μακροπρόθεσμα και εμένα στο κομμάτι της δικτύωσης. Πιο πολύ όμως μ’ έφεραν πιο κοντά στην GloVo. Μετά από τα EuroExpo συνειδητοποίησα επίσης ότι μ’αρέσει πολύ το public speaking και το facilitating σε συνέδρια.

 

-Αυτό που καταλαβαίνω για σένα είναι ότι σε όλη την πορεία σου μέχρι σήμερα ακολούθησες πολύ alternative μονοπάτια και το ρίσκο ήταν κάτι απαραίτητο για να τα καταφέρεις.

-Το ρίσκο για μένα δεν είναι φόβος- είναι κίνητρο για το πώς θ’ αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν υπάρχει κάτι το αδύνατο- η σκληρή δουλειά και η προσπάθεια και το να είσαι παθιασμένος είναι απαραίτητα για να πετύχεις σε κάτι!

 

Δεν έχω ακούσει άτομο που έχει καταφέρει πέντε πράγματα στη ζωή του –όποια κι αν είναι αυτά- και να μην αναφέρει τη λέξη πάθος. Κάτι άλλο που συμβουλεύτηκα από τον Κωσταπάνο είναι το εξής: να φροντίζεις οι άνθρωποι που γνωρίζεις να μπορούν να σε βοηθήσουν να κάνεις πράγματα!

Κάντε εγγραφή στην πλατφόρμα της GloVo– διαρκεί περίπου 1.5 λεπτό και αρπάξτε την ευκαιρία να συμμετέχετε σ’ ένα δυνατό event!

 

Γεωργία Πετρίδου

Tips για μια πιο παραγωγική καθημερινότητα

Η καθημερινή ζωή του φοιτητή είναι γεμάτη υποχρεώσεις: διάβασμα, εργασίες, τρέξιμο γενικά. Βιώνεις τα χρόνια που βάζεις τις βάσεις και μαθαίνεις τα πράγματα που θα σε πάνε ένα βήμα πιο μπροστά. Ταυτόχρονα προσπαθείς να χωρέσεις μέσα σε μια βδομάδα σχολή, φίλους, δραστηριότητες, δουλειά και εθελοντισμό. Μάλλον δύσκολα φαίνονται τα πράγματα… Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, λοιπόν, ποιες είναι οι προτεραιότητες που θέτεις και πως οργανώνεις τον χρόνο σου, προκειμένου να ανταπεξέλθεις αποτελεσματικά;

Αν έχεις ήδη δρομολογήσει, έστω και στο περίπου, την πορεία που θες να ακολουθήσεις, το άρθρο αυτό θα σε βοηθήσει να μη χάσεις το δρόμο σου στην πορεία.

Πρώτο και βασικό, είναι το να οργανώνεις τα πράγματα όσο μπορείς. Αυτό δε σημαίνει να γίνεις control freak αλλά ένα ημερολόγιο, ένα Google Calendar ή μια Agenda μπορείς να χρησιμοποιείς όσο σε εξυπηρετεί. Αν ξεχνάς πράγματα χρησιμοποίησε post it ή οποιαδήποτε άλλη μορφή υπενθυμίσεων.

Είναι σημαντικό να έχεις ρεαλιστικές απαιτήσεις από τον εαυτό σου και να θέτεις ρεαλιστικά deadlines. Αν τρέχεις όλη μέρα μην περιμένεις να κάνεις εργασία αργά το βράδυ και ενώ πριν έχεις βγει και για ένα ποτάκι γιατί «βρε αδερφέ, με κάλεσαν!». Ειδικά αν ξέρεις ότι δε θα αντέξεις να την ολοκληρώσεις στη συνέχεια. Πες όχι στους φίλους σου αν αυτό που κάνεις είναι σημαντικό και επείγον για σένα. Θα σε καταλάβουν και θα είναι εκεί για σένα και την επόμενη μέρα.

Να δίνεις χρόνο στον εαυτό σου να χαλαρώσει. Προσπάθησε να δομείς έτσι το πρόγραμμά σου ώστε κάθε μέρα να έχεις ένα κενό για να κάνεις οτιδήποτε θα σε ξεκουράσει χωρίς να φορτώσει με παραπάνω πληροφορίες τον εγκέφαλό σου.

Παρακάτω σου παραθέτω μερικά ενδεικτικά tips από το Business Insider όπως τα συγκράτησα και τα εφάρμοσα εγώ μέχρι τώρα:

  • Δημιούργησε ρουτίνες. Το να έχεις προαποφασίσει τα βασικά σημεία της καθημερινότητάς σου θα σε απαλλάξει από στιγμές αβεβαιότητας και διλήμματα που τρώνε χρόνο και ενέργεια. Ως αποτέλεσμα, θα έχεις λιγότερο στρες ενώ θα εξοικονομείς ενέργεια για σημαντικότερες ή επείγουσες αποφάσεις.
  • Προσπάθησε να λαμβάνεις αποφάσεις κυρίως τις πρωινές ώρες, που το μυαλό είναι ακόμα καθαρό και ξεκούραστο.
  • Να προσέχεις τη διατροφή σου. Ειδικά το καλό πρωινό γεύμα μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας ενισχύοντας τη μνήμη και την προσοχή.
  • Αν θες να είσαι πιο αποφασιστικός, να έχεις ισχυρό και αποδοτικό willpower, να κοιμάσαι καλύτερα. Επιπλέον, δεν αξίζει να καταστρέφεις το νευρικό σου σύστημα με καφέδες και ενεργειακά ποτά και την επόμενη μέρα να σέρνεσαι.
  • Ήξερες ότι το υποσυνείδητό σου παίζει βασικό ρόλο στις αποφάσεις που παίρνεις; Αν, λοιπόν, έχεις κολλήσει και δεν ξέρεις τι απόφαση να πάρεις ή τι να γράψεις στην εργασία σου κάνε κάτι άλλο. Απέσπασε το μυαλό σου με αυτό και το υποσυνείδητό σου θα κάνει τη δουλειά του. Όταν ξαναξεκινήσεις θα έχεις ξεκολλήσει.
  • Προηγουμένως ανέφερα το να λες «όχι» σε προτάσεις φίλων αλλά έτσι για την ισορροπία προφανώς και μπορείς να λες και «ναι» σε κάποιες «κακές» αποφάσεις.
  • Αν ξέρεις ότι τελικά θα λουφάρεις και δε θα πας στο σεμινάριο της σχολής σου ή οποιοδήποτε άλλο σεμινάριο που σε ενδιαφέρει (που και γνώσεις θα σου προσφέρει και στο βιογραφικό σου θα μπει) δεσμεύσου με ένα φίλο/φίλη ότι θα πάτε μαζί. Τουλάχιστον το να έχεις ευθύνη απέναντι στον άλλο δε θα σε αφήσει να κάθεσαι στον καναπέ.
  • Να έχεις και να δημιουργείς ποιοτικές σχέσεις. Αυτό σαν life advice. Οι ποιοτικές σχέσεις είναι πλούσιες σε καλές συζητήσεις, ιδέες και φυσικά εποικοδομητικό feedback.

Κάποια από τα παραπάνω πολύ πιθανόν να τα έχεις ξαναδιαβάσει ή να τα εφαρμόζεις ήδη νομίζω όμως πως το να είναι οργανωμένα και συγκεντρωμένα κάπου βοηθάει ακόμα πιο πολύ! Προσπάθησε να εφαρμόσεις όσα μπορείς και μην αφήνεις το άγχος και την πίεση του χρόνου να σε καταβάλλουν.

Για περισσότερα άρθρα, προσωπικές εμπειρίες και ιδέες μπορείς να παρακολουθείς το blog της AIESEC!

Δες ολόκληρο το άρθρο του Business Insider εδώ.

 

Πόλλυ Βαρελοπούλου