A letter for you, dear non-AIESECer

Αγαπητοί μελλοντικοί AIESECers,

Ονομάζομαι Σίμος Χριστοδούλου και κατάγομαι από τη Θεσσαλονίκη. Τα τελευταία 3 χρόνια ζω, σπουδάζω και εργάζομαι στο Horsens της Δανίας. Η περιπέτεια μου στη Δανία ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2014 όταν και πήρα την απόφαση να μετακομίσω εδώ για να σπουδάσω πάνω στο αντικείμενο που με ενδιαφέρει, την Πληροφορική.

Είχαν προηγηθεί αρκετοί μήνες προετοιμασίας αιτήσεων και εξετάσεων σε διάφορα πανεπιστήμια, αλλά το γεγονός πως οι ελάχιστες απαιτήσεις ήταν ένα απολυτήριο λυκείου και ένα proficiency Αγγλικών μου έδινε ελπίδες πως θα γινω δεκτός σε κάποιο από αυτά. Όταν έλαβα τα αποτελέσματα των αιτήσεών μου, με έκπληξη διαπίστωσα πως είχαν γίνει όλες δεκτές! Το μόνο που έμενε ήταν αν επιλέξω το πανεπιστήμιο και το πρόγραμμα που με ενδιέφερε περισσότερο.

Έπειτα από αρκετή σκέψη και έρευνα διάλεξα να σπουδάσω στο VIA University College μιας και το Bachelor πρόγραμμα Information & Communication Technology (Πληροφορική και Εποικοινωνίες) φαινόταν το πιο κατάλληλο για μένα.

VIA University College Campus

Η κύρια προτεραιότητα μου πέραν της σχολής ήταν αν βρω μια δουλειά part-time για να αρχίσω να καλύπτω τα έξοδα μου σε μία από τις χώρες με το υψηλότερο κόστος ζωής. Είχαν περάσει αρκετοί μήνες αποτυχημένων προσπαθειών εύρεσης εργασίας μέχρι που πρόσεξα μία αφίσα σ’έναν διάδρομο του πανεπιστημίου. Είχα ξανακούσει για την AIESEC στο παρελθόν και μάλιστα είχα συμμετάσχει και σε κάποια ενημερωτικά events, όμως δεν είχα καταλάβει ακριβώς τι είναι αυτό που κάνουν τα μέλη της. Αποφάσισα να κάνω μια άιτηση για να γίνω μέλος μιας και δεν είχα κάτι να χάσω και μία μέρα μετά με κάλεσαν για συνέντευξη. Η συνέντευξη ήταν αρκετά ευχάριστη και περισσότερο ενημερωτική από τη μεριά τους σε πολύ φιλικό επίπεδο.

Λίγες μέρες μετά έλαβα ένα mail με μια πρόσκληση σε ένα τοπικό εκπαιδευτικό σεμινάριο. Από εκείνο το σημείο και μετά, μπορώ να πω πως τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν προς το καλύτερο. Σε σύντομο διάστημα γνώρισα πολύ ενδιαφέροντα άτομα εντός και εκτός σχολής, τοπικούς επιχειρηματίες αλλά και φοιτητές από όλο τον κόσμο με πολλούς από τους οποίους γίναμε φίλοι. Σε επαγγελματικό επίπεδο, κατάφερα να βελτιώσω το βιογραφικό μου και κυρίως να αποκτήσω εμπειρίες στο χώρο του marketing και του B2B εμπορίου κατά την περίοδο ενασχόλησής μου με το τμήμα Incoming Global Talent. Μετά από μερικές εβδομάδες κατάφερα να βρω δουλειά στην εταιρία  Trendhim, η οποία εμπορεύεται ανδρικά αξεσουάρ.

AIESEC National Conference, Aalborg April 2017

Ένα απο τα highlights μου εδώ στη Δανία ήταν το National Conference της AIESEC στο Aalborg τον Απρίλιο. Απλά φανταστείτε εκατοντάδες φιλόδοξους και ανοιχτόμυαλους φοιτητές από όλο τον κόσμο, συγκεντρωμένους σε μια πόλη για να παρακολουθήσουν σεμινάρια, εκπαιδεύσεις, συζητήσεις και φυσικά να διασκεδάσουν παρέα για ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο. Η θετική ενέργεια που λαμβάνεις είναι απερίγραπτη και όλα είναι σχεδιασμένα ώστε να σε κάνουν να ανακαλύψεις την καλύτερη και πιο δυναμική πλευρά του εαυτού σου. Είναι μια πραγματικά μοναδική εμπειρία και σας συστήνω να τη βιώσετε κι εσείς επικοινωνώντας με την κοντινότερή σας επιτροπή AIESEC.

Κάντε κάτι παραπάνω από τις σπουδές σας και ζήστε κάτι διαφορετικό μέσω της AIESEC.

Simos Christodoulou

Be #ΕxtremelyRiskΟriented

Μπαίνοντας στη σχολή Μάρκετινγκ και Διοίκηση Λειτουργιών του ΠΑΜΑΚ απέτυχα θεωρητικά στις πανελλήνιες να γίνω μια γιατρός, η δικηγόρος η έστω αρχιτέκτονας, η να εξασφαλιστώ σε μια στρατιωτική σχολή. Το ROI ιδιωτικών σχολείων, φροντιστηρίων, βοηθημάτων, αγγλικών, γερμανικών και ιδιαίτερα ανέρχεται στα -100.000 ευρώ και….

Με την ίδια φιλοσοφία ο στόχος κάθε φοιτητή που δεν ανήκει σε μια από τις χρυσές κατηγορίες, είναι να γίνει ανταγωνιστικός και να δελεάσει την αγορά εργασίας για μια εξασφαλιστεί εφόρου ζωής. Ξεκινώντας το δεύτερο γύρο «Hunger Games» με 4 προπαρασκευαστικά χρόνια πριν βγω στην αρένα μάχης και διεκδίκησης, οι ευκαιρίες που επέλεξα και με επέλεξαν τα πρώτα φοιτητικά χρόνια με έκαναν να αλλάξω τρόπο σκέψης επικεντρώθηκα σε εμπειρίες , γνώρισα το περιβάλλον της Θεσσαλονίκης από τη σκοπιά των επιχειρήσεων, ΜΚΟ και σχολείων , έκανα εθελοντισμό και άρχισα να συνδέομαι με νοήματα, ιδέες και οράματα που με έβγαλαν από τη λογική του απόλυτου και αιματοχυμένου ανταγωνισμού όπου υπάρχει μία καλύτερη θέση στο μεγαλύτερο μπαλκονάτο ουρανοξύστη εκεί έξω και πρέπει να εκτοπίσεις άλλους 1.000.000 αποφοίτους του μάνατζμεντ, των χρηματοοικονομικών, του μάρκετινγκ, της λογιστικής από τα καλύτερα πανεπιστήμια Ευρώπης , Αμερικής, και των ανερχόμενων Ινδίας και Κίνας.

Σε ποια εταιρία; Με τι αντίκτυπο; Η οποία με πόση ρύπανση και καυστικά αέρια γεμίζειτο περιβάλλον; Παράγει τα προϊόντα της κοντά στο Μπαγκλαντές με μαύρα σκλαβάκια σε καράβια; Χρεώνει το μοναδικό χάπι κατά του καρκίνου 5000% υψηλότερα;; Πως γίνεται να προσληφθείς σε μια τέτοια εταιρία και να μην είσαι το αντίκτυπο που έχει στο περιβάλλον γύρω σου;; Πως γίνεται να γίνεις μέλος ενός τέτοιου κολοσσού και να μην αλλοιωθεί η ταυτότητα σου και οι αξίες σου;; …..Με αυτές τις φιλοσοφικές αναζητήσεις ο στόχος μετασχηματίστηκε και αυτό που θέλω σε 5 χρόνια από τώρα είναι είτε να λειτουργήσω και εγώ στο υγιές επιχειρείν για την πραγματική ανάπτυξη της χώρας η να συνεισφέρω σε μια εταιρία που επιτελεί ένα παρόμοιο όραμα. Βέβαια εκεί που τα έχεις σκεφτεί όλα και νιώθεις αυτοπεποίθηση με τις επιλογές σου η πραγματικότητα χτυπά την πόρτα όταν το 4οέτος της φοιτητικής ζωής τελειώνει!

Το όραμα αλλάζει σε πλάνο και το θέλω γίνεται πρέπει. Τον τελευταίο χρόνο έκανα πάνω από 300 αιτήσεις σε εσωτερικό και εξωτερικό , ολοκλήρωσα 2 πρακτικές στην Ελλάδα, έκανα συνεντεύξεις με τη Nike,τη Castrol, τη McKinsey, τη DHL , την Παγκόσμια Τράπεζα …στα μισά της διαδικασίας αναθεώρησα πολύ τις αξίες και το όραμα όπως καταλαβαίνεις. Στα πρώτα 50 «Όχι» που θα πάρεις αναθεωρείς το πλάνο, γίνεσαι καλύτερος στις συνεντεύξεις , στοχεύεις καλύτερα τις αιτήσεις. Στα 100 πρώτα, κάθε «Όχι» που παίρνεις σε κάνει να χαμηλώνεις τον πήχη όλο και πιο πολύ, στα 200 «Όχι» ο πήχης δεν προσδιορίζει το στόχο πια αλλά το μέλλον σου και αν τελικά θα έχεις μια δουλειά …οποιαδήποτε δουλειά που θα καλύπτει τα προς το ζην σου, προσδιορίζει εσένα και το πόσο αποτυχημένος είσαι. Το μεγαλύτερο στοίχημα που είχα με τον εαυτό μου το κέρδισα κάπου ανάμεσα στα 250 άκυρα μετά από 8 μήνες αιτήσεων επί 4 ώρες την ημέρα, εκεί που πια έχεις αρχίσει να στέλνεις αιτήσεις για πωλήτρια σε σούπερ μάρκετ, λογίστρια κάπου στην Αθήνα και κάνεις scanning για τις εναπομείναντες εταιρίες στο χαρτί.

Μου έκανα PEST Αnalysis 1) Ποιο είναι το δικό μου όραμα (χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις); 2) Ποιοι είναι οι όροι του περιβάλλοντος με βάση το feedback 250 εταιριών; Εντόπισα το λάθος! Οι αιτήσεις μου δεν είχαν καμία σχέση με το στόχο μου ….Θέλω να γίνω επιχειρηματίας, ή, να συνεισφέρω σε μια εταιρία με αντίκτυπο. Θέλω να ασχοληθώ με την τεχνολογία και να ανακαλύψω πως επέρχεται βιώσιμη ανάπτυξη σε ένα κράτος. Παρ’όλα αυτά έκανα αιτήσεις στα μεγαλύτερα brands σε Γερμανία, Αγγλία και Ελβετία. Συνειδητοποίησα πόσο έχω ποτιστεί από την ιδέα που έχει ο περίγυρος μου για το τι εστί «αντικειμενική επιτυχία».

Από την αντικειμενική επιτυχία για να φτάσω στο τι είναι επιτυχία για εμένα πήρα 4 εκλογικευμένες αποφάσεις με βάσει τα θέλω μου:

1. Θα κάνω αιτήσεις στις χώρες που έχουν τη μεγαλύτερη βιώσιμη ανάπτυξη αυτή τη στιγμή στο πλανήτη *Φιλιππίνες, Ινδονησία, Βραζιλία, Μαλαισία , Κίνα, Ινδία, Ιαπωνία, Γερμανία, ΗΠΑ

2. Θα κάνω αιτήσεις σε εταιρίες που ασχολούνται τεχνολογικά προϊόντα αποκλειστικά, δε με ενδιαφέρει το μέγεθος η το βεληνεκές της εταιρίας

3. Δε με ενδιαφέρει τι ακριβώς θα περιλαμβάνει η θέση από ΗR, μάρκετινγκ, sales ,management, operations, logistics ΑΡΚΕΙ να έχω ελευθερία στο JD να                   κυνηγήσω στόχους με τους οποίους ταυτίζομαι

4. Προτιμώ η εταιρία να είναι start up ή μικρή σε μέγεθος ώστε να έχω μεγαλύτερη ευελιξία και να υπάρχει ανάγκη για άμεσα αποτελέσματα.

Καθ όλη τη διαδικασία αιτήσεων νιώθεις σα πρόβατο μέσα σε κοπάδι και θέλεις να είσαι αυτό που θα πάει για σφαγή.Ίσως ο πιο ρεαλιστικός στόχος που επιβάλει το περιβάλλον σήμερα παρά ποτέ δεν είναι να είσαι το καλύτερο πρόβατο από 100.000 ίδια βιογραφικά με εσένα αλλά να διαφοροποιηθείς! Τον τελευταίο μήνα βρίσκομαι στο Τόκιο, είμαι υπεύθυνη μάρκετινγκ & product development για το launching στην αγορά δύο αρκετά techie προϊόντων. H μεγαλύτερη πρόκληση στην πρακτική μου είναι η ελευθερία κινήσεων που που έχουν δώσει. Μόλις χθες αποφάσισα ποια θα είναι τιμολογιακή πολιτική…..Δεν έχω ξανακάνει τιμολόγηση στη ζωή μου και οι γνώσεις μου μέχρι τώρα περιορίζονταν σε ένα slide μισής παρουσίασης σε ένα μάθημα μάρκετινγκ κάπου στα 4 χρόνια εκπαίδευσης μου.

Δεν έχει σημασία τι ξέρεις αλλά πόσο γρήγορα μπορείς να μάθεις. Δεν έχει σημασία πόσο παταγωδώς θα αποτύχεις, πόσες φορές θα απορριφθείς παροδικά (ακόμη και για ένα χρόνο), αλλά το τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις μέχρι να πετύχεις! Σε έξι μήνες από τώρα στο Τόκιο θα πρέπει να αντιμετωπίσω ένα πολύ μεγαλύτερο στόχο. Αλλά δε φοβάμαι να διανέμω φυλλάδια για 3 μήνες για να αποταμιεύσω χρήματα η να φάω άλλα 300 «άκυρα» στη διαδικασία γιατί απλά ο στόχος είναι αρκετά προκλητικός για να φτάσω ως το τέλος!

Be #ExtremelyRiskOriented Thanks #AIESEC #GlobalTalent #ΗelPe
Χρύσα Πασχαλίδου
Connect with me: linkedin: https://www.linkedin.com/in/chryssa-paschalidou-03940388/
facebook: Chryssa Paschal

AIESEC Way| Τα ηγετικά χαρακτηριστικά που αναπτύσσουμε

Μια από τις πιο συχνές ερωτήσεις που κάνει κάποιος όταν ακούει πρώτη φορά για την AIESEC είναι το με τι ασχολείται και ποιος είναι ο στόχος του οργανισμού. Σήμερα θα μιλήσουμε για το ποιο είναι το όραμα που συνδέει τόσες χιλιάδες ανθρώπους παγκοσμίως καθώς επίσης και τι προσφέρει στον καθένα από αυτούς.

Η AIESEC είναι ο μεγαλύτερος παγκόσμιος φοιτητικός οργανισμός ο οποίος διοικείται από νέους ηλικίας 18 εώς 30 ετών. Το όραμα μας είναι η επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης καθώς επίσης και της μεγιστοποίησης των ανθρωπίνων δυνατοτήτων μέσω της ανάπτυξης ηγετικών χαρακτηριστικών. Έχουμε παρατηρήσει πως ο κόσμος μας χρειάζεται ικανούς ηγέτες, γι αυτό πιστεύουμε στους νέους διότι είναι το κλειδί για ένα καλύτερο αύριο και πιστεύουμε πως τα ηγετικά χαρακτηριστικά, ή το leadership όπως το ονομάζουμε, μπορεί να αναπτυχθεί στον καθένα. Πιο συγκεκριμένα, η AIESEC δημιουργεί τους ηγέτες του μέλλοντος οι οποίοι :

 

 

  • Είναι πολίτες του κόσμου (World Citizen)

Το να είναι κάποιος πολίτης του κόσμου σημαίνει πως ενδιαφέρεται και γνωρίζει τι συμβαίνει στον κοσμο γύρω του και αναλαμβάνει την ευθύνη να ενεργοποιηθεί έτσι ώστε να τον βελτιώσει. Η AIESEC δίνει στους νέους ανθρώπους την ευκαιρία να προκαλέσουν τον εαυτό τους και να γνωρίσουν διαφορετικές κουλτούρες μέσα σε ένα περιβάλλον που προωθεί τη διαπολιτισμική κατανόηση. Οι νέοι έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν σε μια άλλη χώρα, να συνεργαστούν με ανθρώπους από διαφορετικά υπόβαθρα και να αντιληφθούν πως το διαφορετικό δεν είναι κάτι αρνητικό, αλλά μια νέα πρόκληση που μπορεί να τους προσφέρει εμπειρίες κι ευκαιρίες που δε φαντάστηκαν ποτέ.

 

  • Έχουν αυτογνωσία (Self Awareness)

Η ανάγκη εξεύρεσης ενός ικανού ηγέτη έχει δημιουργήσει την ανάγκη για έναν ηγέτη ο οποίος έχει καλή γνώση του εαυτού του και γνωρίζει τόσο τα δυνατά όσο και τα αδύναμα στοιχεία του εαυτού του. Οι ηγέτες που αναπτύσσουμε γνωρίζουν ποιο είναι το πάθος τους και αντιλαμβάνονται τι είναι σημαντικό και τι όχι. Αυτό σημαίνει πως μπορούν να παίρνουν σωστές αποφάσεις όταν χρειάζεται και κυνηγάνε ευκαιρίες που συνάδουν με τις αξίες που έχουν θέσει στη ζωή τους. Επιπλέον, ένας ικανός ηγέτης επικεντρώνεται στα δυνατά του χαρακτηριστικά χωρίς να αφήνει τα αδύναμα να τον κρατήσουν πίσω.

 

 

 

  • Ενδυναμώνουν τους ανθρώπους γύρω τους (Empower Others)

Ένα από τα ηγετικά χαρακτηριστικά που αναπτύσσουμε στους νέους είναι η ικανότητα του να συμμετέχουν ενεργά στην ανάπτυξη κι ενδυνάμωση αφενός των εαυτών τους και αφετέρου των ανθρώπων στο περιβάλλον τους. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε να επικοινωνούμε αποτελεσματικά, να σεβόμαστε τους άλλους και να συνεργαζόμαστε μαζί τους για έναν κοινό απώτερο σκοπό, κάτι βασικό σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα. Το σημαντικότερο όμως είναι πως με το να ενδυναμώνουμε τους άλλους συνεισφέρουμε και στη δική τους ανάπτυξη και τους βοηθάμε να αναλαμβάνουν μεγαλύτερες προκλήσεις και να προσπαθούν συνεχώς να φτάσουν στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους.

 

 

  • Βρίσκουν λύσεις στα προβλήματα που τους παρουσιάζονται (Solution Oriented)

Οι γρήγοροι ρυθμοί της κοινωνίας στην οποία ζούμε δημιουργούν αβεβαιότητα στους νέους οι οποίοι χρειάζεται να είναι ευέλικτοι στις αλλαγές που βλέπουν καθημερινά γύρω τους. Ο κόσμος χρειάζεται ανθρώπους οι οποίοι δεν αδρανοποιούνται στην σκέψη ενός προβλήματος, αλλά είναι αισιόδοξοι και ψάχνουν να βρούν τη λύση σε όποια δυσκολία τους παρουσιαστεί. Επιπλέον, ένας σωστός ηγέτης δε διστάζει να πάρει ένα ρίσκο όταν χρειάζεται όπως επίσης δεν αφήνει το φόβο της αποτυχίας να τον κρατήσει πίσω από το να κυνηγήσει το στόχο του και να προχωρήσει μπροστά στη ζωή του.

 

 

Πιστεύουμε πως εάν αναπτύξουμε αυτά τα στοιχεία στους νέους μπορούμε να τους προετοιμάσουμε για τις προκλήσεις που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον τόσο στο εργασιακό τους περιβάλλον όσο και στην καθημερινότητα τους συνδυάζοντας τις πρακτικές με τις θεωρητικές γνώσεις που συγκεντρώνουν καθημερινά. Μπορείς να φανταστείς τι θα συνέβαινε στον κόσμο εάν ο κάθε νέος ανέπτυσσε αυτά τα χαρακτηριστικά; Αυτό είναι το ερώτημα που μας οδηγεί έτσι ώστε να πετύχουμε το στόχο μας, ο οποίος δεν είναι άλλος από την παγκόσμια ειρήνη και τη μεγιστοποίηση των ανθρωπίνων δυνατοτήτων.

Interviews| Όταν πήγα εθελόντρια στη Σερβία…

1. Αρχικά, θα ήθελα να μου πεις με ποια αφορμή αποφάσισες να επιλέξεις το Global Volunteer για να ταξιδέψεις στο εξωτερικό και για ποιο λόγο διάλεξες τη Σερβία για την ευκαιρία σου;
Από τη στιγμή που ενηλικιώθηκα ασχολούμαι όσο περισσότερο μπορώ με τον εθελοντισμό και επομένως μόλις εμφανίστηκε αυτή η ευκαιρία μπροστά μου δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Αποφάσισα ως προορισμό μου τη Σερβία διότι της έχω ιδιαίτερη αδυναμία μίας και οι γονείς σπούδασαν και γνωρίστηκαν εκεί. Επιπλέον είναι μία πανέμορφη χώρα με φιλόξενους ανθρώπους η οποία βρίσκεται κοντά γεωγραφικά αλλά έχει επίσης κοντινά πολιτιστικά στοιχεία με μας.

 

2. Ποιο ήταν το κύριο θέμα του προγράμματος σου και πόσο καιρό διήρκησε; Τι έκανες στην καθημερινότητα σου όσο ήσουν στη Σερβία;
Ουσιαστικά βασικός στόχος και κύριο θέμα του προγράμματος ήταν να συνεισφέρω σε έναν από τους 17 στόχους του ΟΗΕ και πιο συγκεκριμένα στην ποιοτική εκπαίδευση. Βρισκόμουν, λοιπόν, κάθε πρωί για έξι εβδομάδες σε ένα υπέροχο νηπιαγωγείο στο Novi Sad και έκανα ότι καλύτερο ώστε τα παιδιά να γνωρίσουν τη χώρα μας και φυσικά να αγαπήσουν τη διαφορετικότητα των ανθρώπων. Η μέρα μου ξεκινούσε με την απασχόληση μου στο νηπιαγωγείο. Εκεί κάθε μέρα προσπαθούσα να κάνω κάτι καινούργιο, διαφορετικό και ενδιαφέρον για τους μαθητές. Έπειτα είχα αρκετό ελεύθερο χρόνο να εξερευνήσω την πόλη στην οποία βρισκόμουν, να γνωρίσω περισσότερο την κουλτούρα και τις παραδόσεις των πολιτών και φυσικά να δημιουργήσω υπέροχες και αληθινές φιλίες με τα παιδιά που συμμετείχαν στο πρόγραμμα.

 

3. Ποιοι ήταν οι στόχοι που ήθελες να πετύχεις μέσω του προγράμματος και κυρίως μέσω του εθελοντισμού στο εξωτερικό;
Λίγο πριν φύγω για αυτή την υπέροχη εμπειρία του εθελοντισμού στο εξωτερικό είχα γράψει σε ένα χαρτί τους στόχους που είχα θέσει και ένιωσα ιδιαίτερη συγκίνηση όταν κατάλαβα ότι τελικά τους πέτυχα. Κάποιοι από αυτούς ήταν το γεγονός ότι ήθελα να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου και αυτό πιστεύω μπορεί να γίνει μόνο όταν ξεφύγεις από την καθημερινή σου ασφάλεια και το περιβάλλον που συνηθίζεις να ζεις. Επιπλέον, η συγκεκριμένη εμπειρία με βοήθησε να αντιμετωπίζω κάθε πρόβλημα που έρχεται στον δρόμο μου σαν μία πρόκληση και πάντα να προσπαθώ να βρίσκω την καλύτερη εφικτή λύση. Ακόμη, ανέπτυξα τις επικοινωνιακές μου δεξιότητες καθώς ήρθα σε επαφή με παιδιά από 19 διαφορετικές χώρες και δημιούργησα φιλίες που θα κρατήσουν για πάντα. Τέλος, μέσω του εθελοντισμού και της προσφοράς ένιωσα ολοκληρωμένη και πιο χρήσιμη στην κοινωνία.

 

4. Θέλω να μου μιλήσεις για τις στιγμές που σου έκαναν εντύπωση και σε έκαναν να συνειδητοποιήσεις σε βάθος την αξία του προγράμματος.
Υπήρξαν πολλές τέτοιες στιγμές αλλά για εμένα μία από τις σημαντικότερες ήταν μία εκδήλωση που ονομάζεται Global Village. Ουσιαστικά είναι μία γιορτή κατά την οποία κάθε άτομο που συμμετέχει στο πρόγραμμα παρουσιάζει τη χώρα του μέσω αντικειμένων που έχει φέρει από αυτήν. Μπορεί να είναι είτε κάποιο είδος φαγητού, είτε καρτ-ποστάλ και φωτογραφίες, είτε διάφορα παραδοσιακά αντικείμενα που να σχετίζονται με ήθη και έθιμα. Αυτή η εκδήλωση διαδραματίστηκε στο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του Novi Sad και συγκίνηση ήταν αναμενόμενη καθώς όλοι ήμασταν ενθουσιασμένοι και έτοιμοι να δείξουμε τα καλύτερα στοιχεία των χωρών μας αλλά και να ωθήσουμε τους υπόλοιπους να θέλουν να μάθουν περισσότερα. Το συναίσθημα που ένιωσα όταν γυρνούσα σε αυτόν το χώρο και νόμιζα ότι περνούσα μέσα από την Ρωσία στην Πολωνία και από την Τυνήσια στο Ομάν δεν ξέρω αν μπορεί να περιγραφεί με λόγια. Το μόνο που μπορώ να πω με σιγουριά είναι ότι μέσω αυτών των ανθρώπων έμαθα να αγαπάω και να σέβομαι τη διαφορετικότητα και φυσικά μου δημιουργήθηκε η θέληση να τις επισκεφτώ όλες στο μέλλον.

 

 

5. Σίγουρα κατά τη διάρκεια της διαμονής σε μια χώρα στην οποία οι κάτοικοι δε μιλάνε τη γλώσσα σου παρουσιάζονται κάποιες προκλήσεις. Θα ήθελες να μου μιλήσεις για τις προκλήσεις αυτές;
Φυσικά και οι προκλήσεις είναι πολλές όταν βρίσκεσαι σε μία άλλη χώρα και δεν γνωρίζεις τη γλώσσα και γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον όταν όλα τα άτομα που συναναστρέφεσαι είναι από άλλα σημεία του πλανήτη. Στην αρχή θέλει λίγο χρόνο μέχρι να προσαρμοστείς και να συνηθίσεις πως κάποιες φορές δεν θα γίνεσαι πλήρως κατανοητή σε όλους αλλά εδώ είναι η στιγμή που το πρόβλημα γίνεται πρόκληση και μαθαίνεις να βρίσκεις λύσεις σε κάθε δυσκολία ή αναποδιά που μπορεί να βρεθεί μπροστά σου.
Μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για μένα ήταν να καταφέρω να συνεννοηθώ αλλά και να μεταδώσω τις γνώσεις μου σε παιδιά νηπιαγωγείου, όμως με καλή διάθεση και θέληση, παιχνίδια και χαμόγελο αλλά φυσικά και με τη βοήθεια των δασκάλων τους βγήκε ένα υπέροχο αποτέλεσμα.

 

6. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους κράτησες επαφή και ουσιαστικά σου έμειναν αξέχαστοι;
Έμενα για έξι εβδομάδες και συναναστρεφόμουν καθημερινά με 11 άτομα διαφορετικής εθνικότητας. Όλοι τους θα είναι πάντα στη καρδία μου και για μένα θα αποτελούν μία δεύτερη οικογένεια. Νιώθω πως έχω ένα σπίτι σε κάθε χώρα από αυτές και ένα άτομο εκεί που με περιμένει. Όσο για την επαφή, γίνεται να μην μιλάς με την οικογένεια σου;


7. Πιστεύεις πως η εμπειρία σου μέσω του προγράμματος μπορεί να επηρεάσει ή να αλλάξει έναν άνθρωπο; Με ποιο τρόπο; Τι πιστεύεις πως άλλαξε σε σένα;
Δεν πιστεύω ότι μπορεί να επηρεάσει έναν άνθρωπο, πιστεύω ότι μπορεί να επηρεάσει πολλούς! Φυσικά και φαίνεται περίεργο όταν σου το λέει κάποιος και συνήθως δεν μπορείς να το πιστέψεις εύκολα, αλλά συμβαίνει! Όταν για ένα χρονικό διάστημα παίρνεις την απόφαση να φύγεις από την ασφάλεια του σπιτιού σου και όχι απλά να ζήσεις σε μία ξένη χώρα, αλλά και να συνεισφέρεις στην κοινωνία της σε διαφοροποιεί προς το καλύτερο σαν άνθρωπο. Γεμίζεις συναισθήματα πρωτόγνωρα και μαθαίνεις να δέχεσαι το διαφορετικό. Επιπλέον, μπορείς να κατανοήσεις τη δύναμη σου και το αντίκτυπο που έχεις στα άτομα με τα οποίους έρχεσαι σε επαφή. Μία τέτοια εμπειρία σου δημιουργεί το συναίσθημα να θέλεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος και η αλλαγή που θέλεις να δεις σε αυτόν τον κόσμο. Και αν ήδη το πίστευες αυτό, σε επιβεβαιώνει.

Interviews| 6 Εβδομάδες στην Αίγυπτο

Η πρώτη πληροφορία που άκουσα για την AIESEC ήταν τα προγράμματα εθελοντισμού που στέλνουν νέους ανθρώπους στο εξωτερικό. Από εκείνη τη στιγμή είχε γεννηθεί μέσα μου η απορία, τι ακριβώς κάνει κάποιος που συμμετέχει σε ένα τέτοιο πρόγραμμα; Τι προκλήσεις μπορεί να αντιμετωπίσει; Τι του μένει στο τέλος; Πιστεύω πως πολλοί από εσάς έχετε την ίδια απορία, γι αυτό σήμερα έχουμε μαζί μας τη Θεοδώρα η οποία συμμετείχε σε ένα από τα προγράμματα της AIESEC πηγαίνοντας στην Αίγυπτο για 6 εβδομάδες. Ας ακούσουμε όμως τι έχει να μας πει η ίδια για την εμπειρία της.

 

  • Γεια σου Θεοδώρα! Τι κάνεις; Απ’ό,τι μου είπες έχεις ζήσει μια εμπειρία μέσω της AIESEC η οποία σου άλλαξε τη ζωή! Σήμερα θα μιλήσουμε γι αυτήν την εμπειρία όπου θα μας βοηθήσεις να καταλάβουμε καλύτερα τι ήταν αυτή η εμπειρία και πώς σε άλλαξε. Αρχικά θέλω να μας πεις με ποια αφορμή αποφάσισες να συμμετέχεις στο πρόγραμμα της AIESEC και να αφήσεις την πόλη σου για τόσο καιρό.

Για να πω την αλήθεια, η αιτία συμμετοχής μου στο πρόγραμμα ήταν η έντονη επιθυμία που είχα από πολύ μικρή ηλικία να συμμετέχω σε ένα πρόγραμμα εθελοντισμού στο εξωτερικό, αλλά και η θέληση μου να αλλάξω τα πράγματα εκείνα που με ενοχλούν γύρω μου. ‘’Be the change you want to see in the world’’ λένε. Ε έτσι κι έγινε! Η αφορμή ήταν απλά μια σύντομη ενημέρωση στο χώρο του πανεπιστημίου. Μου άρεσε η όλη ιδέα και το όραμα της AIESEC, οπότε πείστηκα ακόμη πιο εύκολα λέγοντας στον εαυτό μου ένα απλό ‘’γιατί όχι;’’.

 

  • Ποιοι ήταν οι στόχοι σου και τι ήθελες να πετύχεις μέσω του εθελοντισμού σε μια άλλη χώρα;

Σαν άνθρωπος είμαι συνηθισμένη να μην θέτω προσδοκίες ώστε να μην απογοητεύομαι. Το ίδιο ισχύει και γι’ αυτή την περίπτωση. Είχα στο μυαλό μου κάποιους πολύ γενικούς στόχους όπως το να γνωρίσω μια άλλη κουλτούρα, να γνωρίσω άτομα από όλο τον κόσμο, να θέσω τον εαυτό μου σε ένα ξένο περιβάλλον και σίγουρα να συμβάλλω σε μία κοινωνία κάνοντας την καλύτερη!

 

  • Με ποια κριτήρια επέλεξες την Αίγυπτο;

Δεν είχα κριτήρια. Ήταν μια αστραπιαία απόφαση. Επιλέγοντας την όμως, είχα κατά νου ότι από την μια είναι μια χώρα που ακόμη πασχίζει να αναρρώσει από τις πληγές του εμφυλίου πολέμου κι από την άλλη άκουγα για άκρως δελεαστικά εξωτικά τοπία. Γνωρίζω ανθρώπους που έχουν επισκεφθεί την Αίγυπτο και μιλούν για μια μαγευτική χώρα με γραφικές τοπικές αγορές, καμήλες, έρημο, υπέροχες παραλίες κατάλληλες για κατάδυση, μούμιες και φυσικά για ένα από τα θαύματα του αρχαίου κόσμου, τις γνωστές σε όλους Πυραμίδες της Γκίζας. Και ναι, όλα αυτά ισχύουν απόλυτα αλλά για μένα ήταν κάτι πολύ παραπάνω. Μαγεύτηκα από την πρώτη στιγμή από τις παραδοσιακές αγορές, την ατέρμονη ενέργεια των Αιγυπτίων αλλά και από το γεγονός ότι είναι μια χώρα που χρειάζεται βοήθεια για να αποκατασταθεί η οικονομία και η φήμη της.

 

  • Με τι ακριβώς ασχολήθηκες στην Αίγυπτο; Ποιο ήταν το θέμα του προγράμματος και τι έκανες καθημερινά όσο έμεινες εκεί;

Ο ρόλος μου στον πρόγραμμα Global Volunteer που συμμετείχα ήταν να είμαι δασκάλα σε ένα καλοκαιρινό σχολείο. Πρακτικά αυτό που κάναμε ήταν ένα πρόγραμμα διαπολιτισμικότητας, πράγμα απαραίτητο σε μία κοινωνία που είναι τόσο κλειστή και κατά κύριο λόγο δεν δέχεται ερεθίσματα από το εξωτερικό. Καθημερινά αυτό που έκανα ήταν από την μία ό,τι πρακτικά κάνει μια δασκάλα για την φροντίδα και την διασκέδαση των παιδιών αλλά και ό,τι σχετίζεται με γνωστικό κομμάτι. Οι εβδομάδες χωρίζονταν ανά χώρα ώστε κάθε εθελοντής να αντιπροσωπεύει τη χώρα του και όλες οι δραστηριότητες να είναι σχετικές με την χώρα. Παράλληλα, τα παιδιά έκαναν άμεση εξάσκηση στην γνώση αγγλικών τους αφού κατευθείαν βρίσκονταν σε ένα περιβάλλον που ήταν υποχρεωμένα να επικοινωνούν με αγγλικά.

 

  • Τι διαφορετικό είδες στην Αίγυπτο που δε βλέπεις εδώ στην καθημερινή σου ζωή;

Τα πάντα ήταν διαφορετικά στην Αίγυπτο. Η κουλτούρα, το φαγητό, τα ωράρια, ο (ανύπαρκτος) κώδικας οδικής κυκλοφορίας, η γλώσσα και πολλά άλλα. Η εμπειρία μου ήταν ένας καθημερινός αγώνας προσαρμογής.

 

  • Υπήρξαν στιγμές οι οποίες σου έκαναν εντύπωση και σου έμειναν ουσιαστικά αξέχαστες; Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι αυτές;

Όταν βιώνεις μια τόσο δυνατή εμπειρία το μόνο που εγγυώμαι είναι ότι θα έχεις άπειρες αξέχαστες ιστορίες να διηγηθείς μετά την επιστροφή σου. Όσον αφορά το πρόγραμμα μου κάθε μέρα ήταν ένα μάθημα. Η ενασχόληση με τα παιδιά σου δίνει τα μεγαλύτερα μαθήματα ζωής και δεν έχω να αναφέρω κάποια συγκεκριμένη ιστορία γιατί θα αδικήσω την σημασία των υπολοίπων. Από την άλλη, σχετικά με την σχέση που είχα με τους εθελοντές και τα μέλη της AIESEC, οφείλω να ομολογήσω ότι έχω αγαπημένη στιγμή. Ένα βράδυ που περάσαμε σε ένα βουνό στο Κάιρο. Mokattam το όνομα του. Ένα μέρος που περνάς όλο το βράδυ περιμένοντας να δεις το ξημέρωμα. Ειδικά όταν συνοδεύεται από καλή παρέα, λίγη καλή φραουλάδα και μια κιθάρα ε τότε ναι το σκηνικό γίνεται αξέχαστο!

 

  • Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες κατά τη διάρκεια της εμπειρίας σου;

Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν ο ίδιος μου ο φόβος. Ο φόβος εκείνος που δεν στηριζόταν κάπου συγκεκριμένα. Ο φόβος εκείνος για το άγνωστο που σχετίζεται κυρίως με τις στερεοτυπικές αντιλήψεις της κοινωνίας που τείνει να επηρεάζει πλέον ακόμη και τον τρόπο που σκεφτόμαστε και δρούμε.

 

  • Πιστεύεις η εμπειρία σου σε άλλαξε σαν άνθρωπο; Με ποιο τρόπο;

Η εμπειρία μου όχι μόνο με άλλαξε αλλά με διαμόρφωσε. Θα αναπτύξεις τα προσωπικά σου χαρακτηριστικά είπαν στην ενημέρωση…Κάτι το οποίο φαντάζει πολύ θεωρητικό και μακρινό γίνεται πραγματικότητα. Και κάπως έτσι πλάθεται μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου και είσαι ευγνώμων για αυτό που σου προσέφερε η εμπειρία σου.

 

  • Πώς ήταν οι άνθρωποι που γνώρισες όσο ήσουν στην Αίγυπτο; Κρατάς επαφή μαζί τους;

Στην Αίγυπτο γνώρισα απίστευτα πολλούς ανθρώπους για να πω την αλήθεια. Καθένας από αυτούς ξεχωριστά- είτε επρόκειτο για άλλους εθελοντές είτε ακόμη και για τον θυρωρό της πολυκατοικίας μου- αποτέλεσε σημαντικό μέρος της εμπειρίας μου. Κάποιους δεν τους θυμάμαι καν, κάποιους τους αγάπησα τόσο πολύ που δεν πρόκειται να τους ξεχάσω ποτέ. Νιώθω πλέον ότι έχω φίλους σε όλο τον κόσμο . Κρατάω ακόμη επαφή με τα άτομα εκείνα που κέρδισαν μια πολύ ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και δεν τους είπα ποτέ αντίο γιατί συμφωνήσαμε στο ‘’Τα λέμε κάπου κάποτε’’. Και ποιος ξέρει; Ίσως τα όνειρα να γίνονται πραγματικότητα!

 

*Το Global Volunteer είναι μια ευκαιρία που δημιουργήθηκε μέσω της AIESEC η οποία στέλνει νέους ανθρώπους από 18-30 ετών στο εξωτερικό για 6-8 εβδομάδες με στόχο να γνωρίσουν περισσότερα για μια διαφορετική κουλτούρα, να μάθουν να συμβιώνουν με ανθρώπους οι οποίοι είναι εντελώς διαφορετικοί από αυτούς με τους οποίους αλληλεπιδράνε καθημερινά, να γίνουν πιο δημιουργικοί κι ευρηματικοί, αλλά κυρίως να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.

Stories|Η απόφαση που άλλαξε την καθημερινότητα μου.

Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσεις μια λέξη για να περιγράψεις τη μεγαλύτερη εμπειρία που έχεις ζήσει στη φοιτητική σου ζωή ποια θα ήταν αυτή; Για μένα δε θα ήταν ακριβώς λέξη, θα ήταν ένα όνομα, ένας οργανισμός με χιλιάδες άτομα, προσωπικότητες, χαμόγελα και ιστορίες πίσω από αυτόν. Για να γίνει πιο κατανοητό όμως, θα αφηγηθώ μια ιστορία, τη δική μου.

Όλα ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο, όταν πήρα μια απόφαση, να κάνω κάτι διαφορετικό με τη φοιτητική μου ζωή και την καθημερινή ρουτίνα μου. Είχα ακούσει για έναν οργανισμό ο οποίος υπάρχει στο πανεπιστήμιο μου και προσφέρει ευκαιρίες, οι οποίες μπορούν αφενός να με κάνουν καλύτερο άνθρωπο και αφετέρου να μου ανοίξουν πολλές πόρτες που θα με κάνουν πιο αποδοτική στη ζωή μου και στο δρόμο που θέλω να ακολουθήσω, βελτιώνοντας παράλληλα την κοινωνία της πόλης μου και σε μεγαλύτερη κλίμακα, τον κόσμο στον οποίο ζω. Για μένα αυτό ήταν κάτι τεράστιο και ανυπομονούσα να μάθω περισσότερα.

Μπήκα στον οργανισμό χωρίς να γνωρίζω πολλά κι επέλεξα να παρακολουθήσω ένα συνέδριο στο οποίο θα λυνόταν οι απορίες μου σχετικά με το τι ακριβώς θα κάνω, πώς θα αναπτυχθώ και ποιος θα είναι ο ρόλος μου στη βελτίωση του κόσμου. Στην αρχή ήμουν πολύ επιφυλακτική καθώς δε μπορούσα να φανταστώ πως είναι δυνατόν μια φοιτήτρια να συμβάλει σε κάτι τόσο μεγάλο, στη συνέχεια όμως οι ενδοιασμοί μου άρχισαν σιγά σιγά να αποδυναμώνονται ενώ το όραμα του οργανισμού και οι τρόποι επίτευξης αυτού άρχιζαν να ξεδιπλώνονται.

Η AIESEC λοιπόν, στοχεύει στην παγκόσμια ειρήνη, όχι απλά με την έννοια του να μην υπάρχουν πόλεμοι, αλλά ο κάθε άνθρωπος να βρίσκεται σε ειρήνη με τον εαυτό του έτσι ώστε να μην έχει λόγο, να μην έχει τίποτα μέσα του που να του δημιουργεί την ανάγκη να βλάψει κάποιον άλλο. Η AIESEC επίσης στοχεύει στη μεγιστοποίηση των ανθρώπινων δυνατοτήτων, δηλαδή στην εξέλιξη του κάθε ανθρώπου προς την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του και στη δημιουργία ανθρώπων οι οποίοι είναι αρχικά κύριοι του εαυτού τους και ικανοί να ηγηθούν άλλους ανθρώπους και να τους εξελίξουν κι αυτούς με τη σειρά τους.

Την πρώτη μέρα του συνεδρίου ήμουν τόσο απίστευτα ενθουσιασμένη με την απόφαση μου να κάνω κάτι διαφορετικό, με τα όσα έβλεπα γύρω μου και με τα ερεθίσματα που έπαιρνα από παντού, ένιωθα τόση ενέργεια από τους ανθρώπους που είχα γύρω μου που δε μπορούσα να πιστέψω γιατί δεν είχα ψάξει νωρίτερα στο πανεπιστήμιο ή στη ζωή μου να βρω κάτι τέτοιο. Πάντα θεωρούσα πως αν κι έχω κάποιες ικανότητες και κάποια χαρακτηριστικά τα οποία με διαφοροποιούν από τους άλλους δεν ήμουν κάτι ιδιαίτερο, πως δεν είχα τη δύναμη να αλλάξω τον κόσμο, αλλά στην AIESEC βρήκα κίνητρο και αφορμή να τα ενεργοποιήσω, να τα εξελίξω και να τα χρησιμοποιήσω στην πράξη.

Βρήκα κίνητρο να αρχίσω να δουλεύω για τη βελτίωση του εαυτού μου και του κόσμου, αλλά ακόμη δεν είχα ξεκάθαρο στο μυαλό μου το πως θα συνέβαλλα εγώ με το δικό μου λιθαράκι στο όραμα του οργανισμού, μα οι AIESECers δε με άφησαν έτσι.

Τη δεύτερη μέρα έμαθα πως η AIESEC λειτουργεί προσφέροντας εμπειρίες ανταλλαγής φοιτητών εντός του δικτύου της, το οποίο αποτελείται από 127 χώρες, με σκοπό τη διαπολιτισμική κατανόηση και την ανάπτυξη των χαρακτηριστικών που κάνουν κάποιον ικανό ηγέτη, leader όπως λέμε στον οργανισμό. Τα στοιχεία αυτά είναι το να είσαι πολίτης του κόσμου, να έχεις γνώση του εαυτού σου, να ενδυναμώνεις τους ανθρώπους γύρω σου και να βρίσκεις λύσεις στα προβλήματα που σου παρουσιάζονται χωρίς να τα παρατάς. Αυτά εξελίσσονται κατά τη διάρκεια των ανταλλαγών, στις οποίες ο φοιτητής βρίσκεται σε μια άλλη χώρα, σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει και καλείται να δουλέψει με άλλους ανθρώπους σε σχολεία, νέες επιχειρήσεις, ΜΚΟ, εταιρίες, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και πολλά άλλα περιβάλλοντα τα οποία τον προετοιμάζουν για τη μετέπειτα ζωή του δίνοντας του δυνατές εμπειρίες που του αλλάζουν τη ζωή.

Για να μπορέσει όμως ο κάθε νέος να ζήσει μια τέτοια εμπειρία, χρειάζονται άνθρωποι για να δημιουργήσουν αυτές τις ευκαιρίες. Αυτός επρόκειτο να ήταν και ο δικός μου ρόλος σε αυτή τη διαδικασία σαν νέο μέλος του οργανισμού, να βάλω τα δυνατά μου δηλαδή, να βγω εκεί έξω και να κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει : να εξηγήσω σε ανθρώπους οι οποίοι όπως κι εγώ δεν είχαν ακούσει ξανά για την AIESEC και να τους δώσω το ερέθισμα να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, να φέρουν έναν νέο άνθρωπο από κάποια άλλη χώρα και να τον εντάξουν στην καθημερινότητα τους για 6-8 εβδομάδες. Κι αυτό έκανα. Είναι απίστευτο να ξέρεις πως έχεις τη δυνατότητα να επηρεάσεις τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου και είναι κάτι τεράστιο το οποίο ένιωσα πρακτικά μέσα στον οργανισμό. Γι αυτό και συνεχίζω να παίρνω αποφάσεις που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα μου και κατ’επέκταση τη ζωή μου.

Για μένα η AIESEC, αν και την έχω βιώσει πολύ λίγο σε σχέση με άλλους ανθρώπους που γνωρίζω, είναι το πιο μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητας μου που μου δίνει κίνητρο κι έμπνευση να πάω όλο και πιο μπροστά, όλο και πιο ψηλά, να είμαι περήφανη για τις αποφάσεις μου και να έχω πάθος γι αυτό που κάνω καθώς επίσης και πείνα για περισσότερα. Γι αυτό είμαι εδώ. Γι αυτό και θα συνεχίσω να είμαι εδώ.