Ειρήνη πού;

Ξημέρωσε, ξημέρωσε 13 Νοέμβρη 2015 , ημέρα Παρασκευή και νύχτωσε και τελικά κατέληξε αυτή η μέρα να βαφτεί με αίμα, αίμα αθώων ανθρώπων στο Παρίσι.”Είμαστε σε πόλεμο” ακούς τους δημοσιογράφους να λένε.Και γω απαντάω προφανώς και είμαστε, ή τουλάχιστον δεν έχουμε ειρήνη με όλη τη σημασία της λέξης από τη στιγμή που σε πολλές χώρες του κόσμου χύνεται καθημερινά αίμα αθώων ανθρώπων,από τη στιγμή που καθημερινά η Μεσόγειος γεμίζει πτώματα ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από έναν εφιάλτη.

Νομίζω ότι το αίτημα για ειρήνη και δικαιοσύνη σε αυτόν τον κόσμο παραμένει ίδιο από τότε που ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε και όχι μόνο επειδή απο τότε έχουμε ζήσει πολέμους Ιράκ,Ιράν,Αφγανιστάν,εξεγέρσεις σε Αίγυπτο,Συρία ,Ουκρανία αλλά επειδή εφησυχαστήκαμε πως ζούμε εν ειρήνη. Ειρήνη είναι η φυσική κατάσταση στην κοινωνική ζωή του ανθρώπου κατά την οποία οι σχέσεις λειτουργούν αρμονικά και χωρίς βίαιες αντιπαραθέσεις. Λοιπόν τι νομίζετε ζούμε αρμονικά;  Ζούμε αρμονικά όταν μιλάμε άσχημα σε εναν συνάνθρωπό μας από άλλη χώρα,ζούμε αρμονικά όταν δεν υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα μας,τα δικαιώματα των ζώων όταν καταστρέφουμε το περιβάλλον μας,ζούμε αρμονικά όταν η μόνη μας έγνοια είναι ο εαυτός μας και το κέρδος αυτού; Ζούμε αρμονικά όταν θέλουμε να έχουμε περισσότερα σε βάρος άλλων, όταν οι νέοι βυθίζονται στην ανεργία,όταν ο αριθμός  των αυτοκτονιών αυξάνεται κάθε χρόνο;

Δεν θέλω να σας δυσαρεστήσω αλλά δεν ζούμε αρμονικά και σίγουρα δεν μπορούμε να περηφανευόμαστε πως έχουμε ειρήνη,όπως επίσης δεν μπορούμε να θυμόμαστε ο,τι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση μόνο όταν το σπίτι μας έρχεται πίο κοντά στον κίνδυνο των αληθινών πυρών. Οφείλουμε σαν ενεργοί πολίτες κάθε μέρα που ξυπνάμε να θυμόμαστε σε τί κατάσταση βρίσκεται ολόκληρος ο κόσμος και να θυμόμαστε ότι δεν έχει νόημα να θέλουμε ειρήνη αλλά πρέπει να πράττουμε έτσι ώστε να την φέρουμε στο κόσμο μας. Και πως αν έμας μας διέπουν πανανθρώπινες αρχές και αξίες και κάθε μέρα δρούμε με βάση αυτές επηρεάζοντας τους γύρω μας ο κόσμος μας θα ‘ταν τόσο διαφορέτικός. Γιατί σκεφτείτε: “Tί θα μπορούσε να γίνει αν κάθε άνθρωπος του κόσμου δρούσε έχοντας σαν σκοπό στις πράξεις του τον κάθε άνθρωπο και όχι σαν μέσο για να φτάσει στο σκοπό του;” H απάντηση είναι ότι θα ζούσαμε αρμονικά, ο ένας θα γνώριζε το πολιτισμό του άλλου και δεν θα ήμασταν λαοί με διαφορετικά συμφέροντα∙αλλά με ένα κοινό: τον πλανήτη μας.

Κάθε μέρα είναι μια νέα και μπορεί να πεθαίνουν άνθρωποι ή να γεννιούνται όμως σημασία έχει πως εμείς δρούμε σε αυτή τη κάθε ξεχωριστή μέρα. Πόσο έχουμε κατανοήσει τη δύναμη της συμπεριφοράς μας και των πράξεων μας; Γιατί ναι μπορεί ο καθένας μας να κάνει μια απλή πράξη κάθε μέρα που πίσω απο αυτή θα σκέφτεται να μοιράσει χαρά στους ανθρώπους και όταν μοιράζεις χαρά, μοιράζεις χαμόγελα δίνεις κουράγιο στον άλλον να συνεχίσει και να παλέψει στις δυσκολίες, ζείς αρμονικά με τον εαυτό σου και εν τέλει με τους γύρω σου, χτίζεις σε στέρεες βάσεις την ειρήνη γιατί βάζεις γερά θεμέλια σε πυλώνες ζωτικούς για την κοινωνία, τους ανθρώπους της. Η πράξη αυτή μπορεί να ναι τόσο μικρή όσο το να πείς «Καλημέρα» στο γείτονά σου,να μαζέψεις το σκουπίδι απο το δρόμο μέχρι κάτι μεγάλο όπως να βοηθάς εθελοντικά οργανισμούς που καθημερινά προσπαθούν να βοηθήσουν άστεγους,ανθρώπους με ανίατες ασθένειες ή απλά συνδέουν τις πράξεις τους με το όραμα της ειρήνης.

Ασπασία Γκότση

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *