Άρθρα

Networking: Μάθε πώς να το πετύχεις με 4 τρόπους

Networking: Μία έννοια που ακούγεται συχνά όσο περνάνε τα χρόνια της φοιτητικής σου ζωής, πόσο μάλλον όταν θα ξεκινήσεις τα πρώτα επαγγελματικά σου βήματα. Γιατί είναι όμως το networking τόσο σημαντικό?

 

Μέσω αυτού μπορείς να βοηθηθείς σημαντικά στο να:

  1. επιτύχεις τους στόχους σου.
  2. δημιουργήσεις σχέσεις και έρχεσαι σε επικοινωνία με άτομα και ανθρώπους που μπορούν στο μέλλον να σε βοηθήσουν στο να εκπληρώσεις επαγγελματικούς και κοινωνικούς σκοπούς τους οποίους έχει θέσει για εσένα.
  3. μέσω των συμφοιτητών σου, καθώς ακόμα και των καθηγητών σου  να σε υποστηρίξουν στο μέλλον, ειδικά στο να βρεις τον κατάλληλο χώρο εργασίας, και να αναδειχθείς επαγγελματικά.

 

Κάτι που ξεχνάμε συχνά είναι ότι το networking ξεκινάμε να το αποκτάμε από το πρώτο έτος των σπουδών μας!

 

 

networking-with-people

 

Παρακάτω επισημαίνουμε επισημένουμε μερικούς τρόπους που μπορείς να επεκτείνεις το networking σου, αποτελεσματικά:

 

  • Κοινωνικά Δίκτυα:

Σήμερα το κοινωνικά δίκτυα, μπορούν να σε βοηθήσουν σημαντικά στο να επεκτείνεις το networking σου. Μέσα από αυτά, είτε αφορά το Facebook είτε αφορά το LinkedIn, μπορείς να ενημερώσεις για προηγούμενες εμπειρίες που έχεις αποκτήσει, να ανεβάσεις το βιογραφικό σου και να προσελκύσεις μέσα από το profile σου κάποιον, εν δυνάμει, εργοδότη. Συγκεκριμένα, γνωρίζουμε προπτυχιακούς φοιτητές που στέλνανε μηνυμάτα μέσω LinkedIn σε καθηγητές πανεπιστημίων του εξωτερικού και βέβαια μετά απο motivation letter και συνεντεύξεις, βρήκαν υποτροφίες! Οπότε ξεκίνα να τα αξιοποιείς, καθώς μπορείς να εκπλαγείς από τις δυνατότητες που μπορεί να σου δώσουνει για να επεκτείνεις το δίκτυό σου.

 

 

  • Εθελοντισμός:

Προφανώς και εθελοντισμός, αποτελεί ένα από τα μέσα να γνωρίσεις άτομα που μπορούν να σε βοηθήσουν. Ο εθελοντισμός αποτελεί ένα μέσο να αναπτύξεις τον εαυτό σου, και μάλιστα σου προσφέρει άπειρες επιλογές απασχόλησης. Σήμερα η αγορά, καθώς και πλήθος επιχειρηματιών εστιάζουν στον εθελοντισμό, καθώς θεωρούν το άτομο που αποτελεί μέλος ενός οργανισμού, ικανό να ενεργοποιηθεί κοινωνικά, εστιάζοντας στις γνώσεις που μπορεί να πάρει ακόμα και χωρίς κάποιο χρηματικό αντίτιμο. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αποτελεί και ένα αξιόλογο μέσο να γνωρίσεις κόσμο, ειδικά όταν έχεις επιλέξει τον οργανισμό μέσα από τον οποίο μπορείς να μάθεις πρακτικά πράγματα πάνω στις σπουδές σου.

 

 

  • Συμμετοχή σε events:

Ξεκίνα να συμμετέχεις σε δρώμενα της πόλης σου, ή ακόμα μπορείς να ψάξεις και για ενδιαφέροντά event εκτός πόλης. Βρες event ή και σεμινάρια πάνω στις σπουδές σου τα οποία μπορούν να σου χαρίσουν γνώσεις πάνω στο αντικείμενό σου, όπως το Youth Today, καθώς και να γνωρίσεις ανθρώπους που απασχολούνται στον τομέα σου εδώ και χρόνια. Μην διαστάσεις μετά το τέλος του event ή του σεμινάριου να προσεγγύσεις τους ομιλητές και να τους γνωρίσεις. Μπορούν να σε υποδείξουν ή και να σε βοηθήσουν να βρεις τον επαγγελματικό σου δρόμο.

 

 

  • Γνώρισε το αντικείμενό σου καλύτερα:

Αν λοιπόν σου αρέσει αυτό που κάνεις ξεκίνα να το δείχνεις έμπρακτα. Ψάξε πάνω σε αυτό, διάβασε, εγγράψου σε newletters, ενδιαφέρσου για αυτό. Μάθε όσα περισσότερα μπορείς και αυτό θα αποδειχθεί σημαντική δίοδος στο να αναπτύξεις το networking σου. Για να προσελκύσεις το ενδιαφέρον κάποιου επιχειρηματία, το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να φανεί ότι γνωρίζεις καλά αυτό που θέλεις, να συζητήσεις πάνω σε αυτό, να ακούσεις απόψεις πιο έμπειρων που έχουν ασχοληθεί. Οπότε ξεκίνα πρώτα με το να γνωρίσεις τι είναι αυτό που θέλεις να κάνεις.

 

Ακούγοντας όλα αυτά, άρχισες να σκέφτεσαι πώς να αξιοποιήσεις το network σου; Αν ναι, τότε συγχαρητήρια γιατί έχεις φτάσει στο πρώτο σκαλί της επαγγελματικής σου πορείας, καθώς όπως προείπαμε, μέσω ανθρώπων θα βρεις άλλους ανθρώπους κλειδιά που θα σε βοηθήσουν!

 

Καλό ξεκίνημα, λοιπόν! 🙂

Αποφοίτηση: Και τώρα… τι κάνω; Η δικιά μου εμπειρία

Και φτάνει η ώρα που έρχεται, η αποφοίτηση. Χαρές οι συγγενείς, συγκίνηση. Ένα ορόσημο, ένα μικρό Έβερεστ, κατακτήθηκε, τελείωσε. Το ερώτημα που ταλανίζει, ίσως και την παγκόσμια νεολαία είναι… Και τώρα… τι;

Τώρα, από φοιτητής προστατευόμενος, καλείσαι να δεις, αν αυτό που επέλεξες όντως θα το συνεχίσεις για επάγγελμα, αν θα κάνεις κάποια εξειδίκευση, ή ποιος ξέρει τι άλλο. Πολλοί βαδίζουν στα τυφλά, ακολουθούν κάποια πεπατημένη. Αλλά επειδή ένας δρόμος δούλεψε για κάποιον, δε σημαίνει ότι θα δουλέψει και για τον άλλον.

Αυτό που έχω να προτείνω από τη δική μου μεριά, πριν ακόμα από την αποφοίτηση, είναι να πάρεις μία ανάσα, και να δεις πρώτα, τι θέλεις να κάνεις. Δεν είναι πολυτέλεια, το να κάνεις αυτό που θέλεις. Είναι αναγκαίο.

Σας παραθέτω, ένα βίντεο από την Mind Valley. H Mind Valley, είναι μία εταιρία τεχνολογικού και εκπαιδευτικού υπόβαθρου, δίνοντας έτσι μια μοναδική εμπειρία μάθησης. Δημοσιεύει άρθρα, βιβλία, courses όλα σε σχέση με προσωπική ανάπτυξη, σωματική και ψυχική υγεία, και άλλα.  Σε αυτό το βίντεο ο CEO της, Vishen Lakhiani, μας αναφέρει, πως με 3 ερωτήσεις μπορείς να δεις πιο «ξεκάθαρα» ποιοι είναι οι στόχοι στη ζωή σου.
Φυσικά, δεν λύνεται το μυστήριο χρόνων. Είναι μία πρώτη προσέγγιση στο να μάθεις καλύτερα κάποιος τον εαυτό του, να δεις τι θέλεις. Έπειτα, σε δεύτερο επίπεδο, μπορείς να απευθυνθείς σε οργανισμούς που σε βοηθούν για επαγγελματικό προσανατολισμό, είτε μόνος σου μέσω κάποιων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων (video, courses) να λύσεις αυτό το μυστήριο.

Μπορεί να το βλέπεις σαν έξτρα δουλειά, και εμένα μου φαινόταν στην αρχή, αλλά αν κοιτάς προσηλωμένα και επίμονα εκεί που θέλεις να πας, εκεί πηγαίνεις στο τέλος. Σκεφτείτε την ταινία, «πειρατές της Καραΐβικής» που ο Τζακ Σπάροου είχε την πυξίδα που δείχνει να πάει εκεί που θέλει. Αυτό πρέπει να αποκτήσουμε όλοι. Και κυρίως μετά την αποφοίτηση.

Επιπλέον, ένα πράγμα που μπορεί να γίνει παράλληλα με την εσωτερική αναζήτηση, είναι η αναζήτηση του εαυτού μας, μέσω έντονων εμπειριών. Δηλαδή, εμπειριών που σε «ξεβολεύουν» που σε κάνουν να βγεις από το ζεστό και άνετο περιβάλλον που είσαι , και να πας σε ένα κρύο, άγνωστο περιβάλλον. Εκεί είναι που θα δεις τον εαυτό σου σε νέες συνθήκες, θα αναπροσδιορίσεις πράγματα. Ο άνθρωπος είναι ένα ον, που αναπτύσσεται μόνο σε δύσκολες συνθήκες. Στις εύκολες… μαραίνεται.

Και για του λόγου το αληθές, προσωπικά η ίδια πέρασα από αυτά τα στάδια για να προσδιορίσω τι θέλω να κάνω στο άμεσο και μέσο-μακροπρόθεσμο μέλλον. Έχω δουλειά ακόμα, και ναι, το μέλλον είναι αβέβαιο. Αλλά ξέρω που θέλω να πάω. Οπότε μπορεί στο δρόμο να υπάρχουν παρεκκλίσεις και εμπόδια, αλλά βλέπω το στόχο μου.

Πήγα σε μία εταιρία προσωπικού προσανατολισμού – την LeadCompass, και μέσω ενός διήμερου σεμιναρίου, έβγαλα πλάνο για τους επόμενους έξι μήνες σύμφωνα με τους δικούς μου προσωπικούς και επαγγελματικούς στόχους, «θέλω» και ανάγκες.

Μέσα από αυτό, κατάλαβα πως το επόμενο επαγγελματικό μου βήμα ήταν μια εμπειρία στο εξωτερικό, όπως κι έγινε φέτος το καλοκαίρι που πήγα στην Ρουμανία. Έπειτα, από την γνώση και την εμπειρία που κέρδισα από εκεί, προσπάθησα να την αξιοποιήσω συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς και γενικότερα κυνηγώντας ευκαιρίες. Όλα αυτά μπορώ να πω, πως και μου «άνοιξαν» το μυαλό, αλλά βρήκα και τι στόχο θέλω να θέσω για εμένα για τα επόμενα 5 χρόνια.

Οπότε κλείνοντας, αγαπητοί αναγνώστες, θέλω να σας προτρέψω, όχι απαραίτητα να κάνετε αυτά που έκανα εγώ, αλλά να πάρετε λίγο χρόνο να βρείτε ποιος είστε και που θέλετε να πάτε, την ταυτότητα σας, και τι στίγμα θέλετε να αφήσετε στον κόσμο.

Βρείτε την πυξίδα σας, και δεν θα αισθανθείτε ποτέ χαμένοι.

 

Το ημερολόγιο μου, σελίδα 3

Μία ιστορία, η ιστορία της φίλης μου, που μου έμοιαζε σαν παραμύθι, όχι όμως γιατί ήταν λαμπερή, ιδανική, μαγική αλλά γιατί ήταν σαν ψεύτικη, γιατί κάθε στιγμή της ήταν εκτός της δικιάς μου πραγματικότητας και γιατί όταν τελείωσε με άφησε με ένα συναίσθημα  χαράς, ίσως λύπης, νοσταλγίας καλύτερα, όπως κάνει ένα παραμύθι.

Τρεις βδομάδες ήδη στο Βελιγράδι και επιτέλους άρχισα να προσανατολίζομαι στους δρόμους. Το μόνο κακό είναι ότι έχει πολύ κρύο και βροχή. Από τότε που άλλαξα σπίτι όμως, όλα έφτιαξαν. Έχω πολύ καλύτερη παρέα οπότε περνάω πολύ πιο ευχάριστα στον ελεύθερο χρόνο μου. Κυρίως με την κοπέλα από Τουρκία και το αγόρι από Αίγυπτο δέσαμε πολύ. Τις καθημερινές μετά το σχολείο μαγειρεύαμε όλοι μαζί ή πηγαίναμε για καφέ, βόλτες στο κέντρο, σινεμά καμιά φορά.

Χωρίς τίτλο3

 

Όσο για Παρασκευές και Σάββατα βγαίναμε για ποτά μέχρι το πρωί. Η διασκέδασή στη Σερβία δε διαφέρει πολύ από τη δική μας. Παρότι οι μέρες περνούσαν χαλαρά, αυτό που με έκανε να νιώθω πραγματικά πιο ζωντανή από ποτέ ήταν το πρόγραμμα στο οποίο είχα επικεντρωθεί.

Δύο φορές την εβδομάδα λοιπόν στο 12ο Λύκειο Βελιγραδίου μου συνέβαινε κάτι μαγικό. Ένιωθα να δίνω όλο μου το είναι και φυσικά οι μαθητές μου ήταν αυτοί που με γέμιζαν ενέργεια και χαρά ώστε να συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό. Οι μαθητές μου, 16 χρονών, μιλούσαν πολύ καλά αγγλικά, είχαν όρεξη και άποψη, πράγμα που μας οδήγησε σε υπέροχες συζητήσεις βασισμένες στις δικές τους ανάγκες και ιδέες. Τα μαθήματα κυλούσαν τόσο ευχάριστα. Ανυπομονούσα να ξαναβρεθώ στην τάξη με τα παιδιά γιατί κάθε φορά είχαμε να πούμε κι άλλα κι άλλα… Δεν ήμουν η δασκάλα τους, με έβλεπαν περισσότερο σαν αυτή που τους συμβούλευε και τους παρακινούσε.

Χωρίς τίτλο2

 

Πρώτη φορά, λοιπόν, Πάσχα μακριά από την οικογένειά μου. Δεν μου φάνηκε τόσο σαν Πάσχα θα έλεγα. Ο καιρός συνεχίζει να είναι πολύ κακός αλλά πλέον είναι μια συνήθεια κι αυτό. Αφού στο σπίτι περνάω τόσο όμορφα, δεν με πειράζει να μένω μέσα όταν βρέχει. Γυρνώντας από τις διακοπές του Πάσχα στο σχολείο και φτάνοντας προς το τέλος των μαθημάτων (μας έμεναν άλλες δυο εβδομάδες) συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός και πως δεν θέλω να γυρίσω πίσω με τίποτα.

Διασχίζοντας την τελευταία μου βδομάδα, μου γεννήθηκαν πολύ περίεργα συναισθήματα. Δε θυμάμαι να έχω ξανανιώσει τόσο έντονα συναισθήματα σε τόσες λίγες μέρες. Από τη μια η στεναχώρια διότι όλα γίνονταν τόσο γρήγορα, σαν να πάτησε κάποιος ξαφνικά το «γκάζι του χρόνου» κι από την άλλη η χαρά και η πληρότητα που ένιωθα μέσα μου, για όλα αυτά που κατάφερα να κερδίσω αλλά και να χαρίσω. Πότε έκλαιγα από θλίψη και πότε από ευτυχία.

Τελευταίες μέρες, λοιπόν, αγοράζω το εισιτήριο της επιστροφής μου, τα σουβενίρ μου, το παραδοσιακό τους ποτό και αποχαιρετάω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ. Έτσι την τελευταία μέρα οι μαθητές μου, μου χαρίζουν το πιο όμορφο δώρο που έχω πάρει ποτέ και τα πιο αληθινά χαμόγελα και κλάματα που μπορώ να κρατήσω.

Είπα ότι δε θα κλάψω παρά μόνο θα σκέφτομαι όλες αυτές τις στιγμές και θα χαμογελάω. Δεν τα κατάφερα, μόλις μπήκα στο λεωφορείο ξέσπασα σε κλάματα κάτι που έκανε την διπλανή κυρία να ανησυχήσει για μένα. Αφού της εξήγησα με πήρε ο ύπνος. Ξύπνησα στα σύνορα. Ήταν άραγε όλο ένα όνειρο; Έτσι μου έμοιαζε…”

Σας το εγγυώμαι, δεν ήταν όνειρο, όλα έγιναν. Το να μπορείς να επηρεάσεις τόσους, να τους συμβουλέψεις, να τους παρακινήσεις  είναι μία κατάσταση που σίγουρα δεν ζείς συχνά, ίσως και ποτέ. Τα συναισθήματα που νιώθουμε όταν ενδυναμώνουμε άλλα άτομα και όταν αυτά είναι ευγνώμων για αυτό είναι μοναδικά. Νιώθεις μία πληρότητα που δεν συγκρίνεται με άλλη. Αν δεν το έχετε νιώσει δύσκολα κατανοείται.

 

Χωρίς τίτλο

Η φίλη μου στην εμπειρία της το ένιωσε, και όταν τελείωσε άφησε ένα μεγάλο κενό μέσα της ή άφησε μια πλημμύρα συναισθημάτων που έπρεπε κάπως να απελευθερωθεί.

Διάβασε την αρχή της ιστορίας εδω: Ημερολόγιο μου, σελίδα πρώτη.

Διάβασε την συνέχεια της ιστορίας εδω: Ημερολόγιο μου, σελίδα δεύτερη.

Το ημερολόγιο μου, σελίδα δεύτερη

Και η φίλη μου, συνέχισε την ιστορία της. Μία εμπειρία μόλις είχε ξεκινήσει. Πόσο άγχος, ενθουσιασμό και θάρρος μπορεί να χορέσει σε μία πράξη;

“Παρασκευή λοιπόν στο Βελιγράδι και ο καιρός πολύ καλός, έχει ζέστη, ευτυχώς γιατί δεν αντέχω το πολύ κρύο. Τα παιδιά ευτυχώς ήρθαν να με πάρουν στην ώρα τους και πήγαμε στο σπίτι. Με το που φτάνω γνωρίζω μια κοπέλα. Πόση ανακούφιση νιώθω που υπάρχει Ελληνίδα στο σπίτι- σίγουρα θα με βοηθήσει. Το σπίτι δεν με τρελαίνει γιατί είναι κρύο και δεν έχει internet. Ξεκουράζομαι για λίγο και μετά κατευθείαν να γνωρίσω την πόλη. Δεν κρατιέμαι! Όλα μου φαίνονται τόσο ξένα και τόσο γοητευτικά. Προσπαθώ να δω όσα περισσότερα πράγματα μπορώ σε μία μόνο μέρα- αδύνατο φυσικά.

Χωρίς τίτλοnmn

Η Μαρία μου γνωρίζει τους άλλους εθελοντές, οι οποίοι μένουν σε άλλο σπίτι. Κρίμα, καλά παιδιά φαίνονται. Κανονίζουμε τι θα κάνουμε το πρώτο μας ΣΚ. Όλα κυλάνε τόσο όμορφα και χαλαρά τις πρώτες μέρες. Με τη Μαρία είμαστε κάθε μέρα μαζί- πόσο τυχερή νιώθω που τη γνώρισα- έχουμε αρχίσει να δενόμαστε και να μοιραζόμαστε πράγματα συνειδητοποιώντας πόσο τελικά ταιριάζουμε.

Το πρόγραμμά μου στο (πρώτο) σχολείο ξεκινά. Πρώτο μάθημα την Τετάρτη πρωί. Ξυπνάω στις 9.30, κάνω μπάνιο, τρώω, ετοιμάζομαι και πάω στο σχολείο, το οποίο βρίσκεται μία ώρα μακριά.  Με το πρώτο μάθημα κιόλας ενθουσιάζομαι, όπως και οι μαθητές μου άλλωστε. Υπέροχα άτομα που από την πρώτη στιγμή μου έδειξαν ότι θα δουλέψουμε με πολλή όρεξη και ενέργεια.

Δυστυχώς δέκα μέρες μετά από την άφιξή μου η φίλη μου φεύγει. Τι στενοχώρια μ’ έπιασε. Τι θα κάνω τώρα; Μαζί της έφυγαν και οι υπόλοιποι συγκάτοικοί μας, οπότε έμεινα μόνο με τον Τυνήσιο που δεν πολυταιριάζουμε κιόλας. Ευτυχώς που έχω ήδη γνωρίσει τα άλλα παιδιά οπότε θα την παλέψω πιστεύω. Μου ζήτησαν να αναλάβω κι ένα δεύτερο σχολείο για λίγο καιρό κι αφού είχα χρόνο είπα να το κάνω. Πολύ κακή ιδέα- τα παιδιά ήταν πολύ ζωηρά και το μάθημα κυλούσε πολύ δύσκολα. Με κούρασε πολύ, όπως και η κατάσταση στο σπίτι, πώς θα το αντιμετωπίσω τώρα; Έτσι θα είμαι μέχρι να γυρίσω πίσω;

Προσπαθώ να σκεφτώ κάποια θετικά πράγματα. Το πρώτο μου σχολείο είναι υπέροχο και έχουμε πολύ όμορφη εμπειρία μέχρι στιγμής αλλά νιώθω ακόμα συγκρατημένη, θέλω να τους προσφέρω πολλά περισσότερα, να μάθουν από εμένα και εγώ από αυτούς. Σκέφτομαι ότι πρέπει να αλλάξω αυτά που δε μου αρέσουν ώστε να περάσω ακόμα καλύτερα, να πάρω δηλαδή την κατάσταση περισσότερο στα χέρια μου. Αντί, λοιπόν, να κάθομαι και να στεναχωριέμαι γκρινιάζοντας γι αυτά που δεν μου αρέσουν, σκέφτομαι να ζητήσω αρχικά να αλλάξω σπίτι και να επικεντρωθώ στο πρώτο μου σχολείο. Αν όμως και στο άλλο σπίτι δεν νιώθω καλά; Αξίζει να το ρισκάρω τουλάχιστον. Έτσι μετακομίζω με τους άλλους εθελοντές, ευτυχώς υπήρχε χώρος. Γρήγορα διαπιστώνω ότι πήρα μια σωστή απόφαση και νιώθω πολύ περήφανη για τον εαυτό μου. Τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο να σκεφτώ μια λύση.

Τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα όταν αρχίζω να δημιουργώ και να δίνω τροφή στους μαθητές μου. Μετά από μία παύση λοιπόν ανακάμπτω και συνεχίζω να προχωρώ με γοργούς ρυθμούς. Άραγε μπορεί να γίνει ακόμα πιο δυνατή αυτή η εμπειρία; Το δεύτερο μισό της εμπειρίας μου αρχίζει με πολλές υποσχέσεις!

hm

Η φίλη μου γνώρισε τον μόνοδρομο της επιτυχίας πιστευω. Μιας επιτυχίας που θέλει θάρρος, πρωτοβουλία, ρίσκο. Αν δεν είσαι άνθρωπος που λες “Φίλε μου, το παίρνω πάνω μου, θα την βρω την λύση είτε είναι εύκολη είτε δύσκολη και αν δεν την βρω δεν πειράζει, τουλάχιστον δεν έμεινα στο ίδιο μέρος. Τόλμησα και έμαθα!” η επιτυχία σου κάπου θα κοιμάται.

Διάβασε την αρχή της ιστορίας εδω

Yποτροφίες για το Global Citizen της AIESEC στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

H προθεσμία πέρασε

Αλλά μη χάνεις το θάρρος σου. Αν είσαι 18 με 30, από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, μπες στο Opportunities Portal, κάνε αίτηση σε προγράμματα και ετοιμάσου να ζήσεις μια μοναδική εμπειρία αυτό το καλοκαίρι.

Είσαι φοιτητής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης και θες να συμμετέχεις στο πρόγραμμα Global Citizen αυτό το καλοκαίρι;

Η AIESEC σε συνεργασία με τον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Έρευνας (ΕΛΚΕ) ανοίγει συγκεκριμένες θέσεις για καλοκαιρινή περίοδο, στις οποίες θα δοθούν υποτροφίες στη μορφή μεταφορικών εξόδων (εισιτήρια αεροπορικά ή άλλων μεταφορικών μέσων).

Η υποτροφία δεν καλύπτει την συμμετοχή στο πρόγραμμα που είναι 130 ευρώ και συμπεριλαμβάνει:

  • H διαμονή στην χώρα υποδοχής.
  • Ειδική προετοιμασία ανάλογα με τη χώρα προορισμού και 24ωρη υποστήριξη, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, από τον εξειδικευμένο εθνικό συνεργάτη μας International SOS.
  • Σεμινάρια προετοιμασίας ανάλογα με τη θεματική που θα επιλέξει ο ενδιαφερόμενος.
  • Υποστήριξη και καθοδήγηση πριν και κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής από την ομάδα του Global Citizen.
  • Ειδικές δραστηριότητες από την AIESEC με στόχο την ανάπτυξη των ηγετικών χαρακτηριστικών του συμμετέχοντα.

Τι είναι το Global Citizen;

Το Global Citizen είναι μια έντονη διαπολιτισμική εθελοντική εμπειρία στο εξωτερικό που σου δίνει την ευκαιρία να διεκπεραιώσεις projects που έχουν αντίκτυπο σε κοινωνικά ζητήματα. Στη διάρκεια 6 με 8 εβδομάδων έχεις την ευκαιρία να συνεργαστείς με τοπικούς φορείς και να έρθεις σε επαφή με άλλα άτομα αναπτύσσοντας τις ικανότητες και τις δεξιότητες τους, ώστε να τους βοηθήσεις να αναπτύξουν ένα πιο υγιές και βιώσιμο μέλλον για τους ίδιους και την κοινωνία τους. Μάθε περισσότερα για το Global Citizen 

Ποια προγράμματα καλύπτει η υποτροφία;

Σερβία – International Kindergarten : Ο συμμετέχων καλείται να διδάξει παιδιά (ηλικίας 5-7) σχετικά με τη γλώσσα και την κουλτούρα της χώρας του, να συμμετέχει στις καθημερινές δραστηριότητες του νηπιαγωγείου και να συμβάλει στη δημιουργία του προγράμματος του νηπιαγωγείου μαζί με τους υπευθύνους.
Ημερομηνία έναρξης: 15 Ιουλίου – 20 Αυγούστου

Σερβία – Enter your Future: Το Enter Your Future είναι ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε μαθητές δημοτικού, γυμνασίου ή λυκείου. Ο στόχος του προγράμματος είναι να γνωστοποιήσει στους μαθητές θέματα εκπαίδευσης μέσα από σεμινάρια τα οποία ο εθελοντής οργανώνει με τη βοήθεια κάποιου υπευθύνου του ίδιου του σχολείου. Ο συμμετέχον καλείται να διδάξει Ελληνικά σε Σέρβους μαθητές και να παρουσιάσει την κουλτούρα του αντιπροσωπεύοντας την χώρα του.
Ημερομηνία έναρξης: 15 Ιουνίου – 15 Αυγούστου

Ρουμανία – GROW: Το πρόγραμμα οργανώνεται από το Scoala de Valori (Σχολείο Αξιών) σε συνεργασία με την AIESEC και απευθύνεται σε μαθητές γυμνασίου ή λυκείου στη Ρουμανία (ηλικίας 14-18). Το πρόγραμμα τους προσφέρει ένα επαγγελματικά σχεδιασμένο πρόγραμμα μαθημάτων που συμπληρώνει το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα. Το GROW στοχεύει στο να προσφέρει στους μαθητές μια νέα προοπτική στην εκπαίδευση και να τους βοηθήσει να συνειδητοποιήσουν τις ικανότητες και τις δεξιότητες τους εκτός του περιβάλλοντος της παραδοσιακής τάξης.
Ημερομηνία έναρξης: 15 Ιουνίου– 14 Αυγούστου

Τουρκία – TEGV: Βοήθησε παιδιά και έφηβους να εξοπλιστούν κατάλληλα μέσα από νέες εμπειρίες και γνώσεις. Διδάσκοντας Αγγλικά ο στόχος είναι να δημιουργήσεις ένα διαπολιτισμικό περιβάλλον μάθησης που θα προσφέρει πολλά παραπάνω από τις βασικές γνώσεις Αγγλικών. Ο TEGV είναι ένας μεγάλος ΜΚΟ που ασχολείται με την εκπαίδευση και τις εναλλακτικές μεθόδους μάθησης για τους μαθητές της Τουρκίας.
Ημερομηνία έναρξης: 20 Ιουνίου– 1η Αυγούστου

Ιταλία – Cultural Summer: Ο συμμετέχοντας θα απασχολείτε σε καλοκαιρινές κατασκηνώσεις ή summer schools σε ΜΚΟ, διδάσκοντας βασικού επιπέδου Αγγλικά και παρουσιάζοντας την κουλτούρα του. Μέσα από τις δραστηριότητες τα παιδιά θα οικειοποιηθούν με την διαπολιτισμικότητα αφού ο συμμετέχον μαζί με την ομάδα του θα πρέπει να παρουσιάσει εντός των άλλων την κουλτούρα του και τις συνήθειες της χώρας του. Τα δια δραστικά αυτά workshops θα προετοιμάζονται από τον συμμετέχοντα και την ομάδα του και θα υπάρχει βοήθεια και καθοδήγηση από την AIESEC της Ιταλίας.
Ημερομηνία έναρξης: 24 Ιουνίου– 20 Αυγούστου

Κριτήρια επιλογής φοιτητών

Η επιλογή των φοιτητών που θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα θα γίνει σύμφωνα με τα παρακάτω κριτήρια , εντούτοις η τελική έγκριση γίνεται από την επιστημονική υπεύθυνο του προγράμματος, την κυρία Τατιανή Ραπατζίκου:

  • Οικονομική κατάσταση (χρησιμοποιούνται τα ίδια κριτήρια που θέτει και η Φοιτητική Λέσχη του ΑΠΘ για τη Σίτιση)
  • Φιλοσοφία εθελοντισμού
  • Συνέντευξη
  • Μ.Ο και αναλυτική βαθμολογία
  • Βιογραφικό

Η προθεσμία για τις αιτήσεις είναι στις 4/6/2016 και ακολουθεί η διαδικασία επιλογής.

Τα δικαιολογητικά να σταλθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση: maria.nikolaou@aiesec.net

Σημαντικές πληροφορίες

  • Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα, απαιτείται να επιμεληθούν οι ίδιοι για την προσωπική ασφάλιση υγείας τους.
  • Παρέχεται σχετική ενημέρωση και από τα μέλη του οργανισμού.
  • Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι άκρος εμπιστευτικές και θα επεξεργαστούν μόνο από την υπεύθυνη Global Citizen Μαρία Νικολάου και την επιστημονική υπεύθυνη κυρία Τατιανή Ραπατζίκου, επίκουρη καθηγήτρια του ΑΠΘ στο Τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας για τη διαδικασία επιλογής.
  • Για απορίες απευθυνθείτε στην Μαρία Νικολάου (maria.nikolaou@aiesec.net) ή στο τηλέφωνο 6944690572.

Διάβασε ολόκληρη την προκήρυξη
Προκήρυξη-Υποτροφίας-ΕΛΚΕ.pdf (301 downloads)

Το ημερολόγιο μου, σελίδα πρώτη…

 

Είμαι περήφανη που ξέρω αυτή την κοπέλα. Γλυκιά και ατσαλάκωτη μου έμοιαζε, αλλά πόσο λάθος έκανα.  Μου είπε μία μέρα, θα πάω για εθελοντισμό στο εξωτερικό, μόνη μου. Και το έκανε. Μιλούσα μαζί της, ρωτούσα πως περνούσε, πόσο δύσκολα ή εύκολα ήταν. Η αφήγηση της ήταν τόσο όμορφη, που δεν ήθελα να την κρατήσω για τον εαυτό μου. Θα ήταν πολύ εγωιστικό εκ μέρους μου. Της ζήτησα να τα γράψει, απλά, κατανοητά, παιδιάστικα σαν να έγραφε στο ημερολόγιο της.

 

«Πόσα πράγματα άλλαξαν μέσα μου όταν πρωτοέδωσα αίμα και έγινα εθελόντρια. Φεύγοντας απ’ το νοσοκομείο ένιωσα ξαφνικά καλύτερος άνθρωπος χωρίς να έχω κάνει κάτι το τόσο μεγάλο και χωρίς  να ξέρω καν ποιόν έχω βοηθήσει. Μαγικό συναίσθημα. Γιατί τότε να μην ξανανιώσω αυτό το συναίσθημα; γιατί να μην πάω εθελοντικά σε μία άλλη χώρα και να συνεισφέρω στο κοινωνικό πρόβλημα που με απασχολεί; Στην εκπαίδευση. Θέλω να κάνω κάτι απτό, να δω τον αντίκτυπο που θα αφήσω στα μάτια των άλλων. Πιστεύω στην αλλαγή που μπορώ να φέρω, έστω και μικρή.

Ψάχνοντας προγράμματα  βρίσκω ένα στη Σερβία. Καλή η Σερβία, ούτε διαβατήριο ούτε βίζα ούτε εμβόλια και νομίζω μικρό και το κόστος ζωής. Διδασκαλία αγγλικών σε παιδιά, ωραίο ακούγεται, βρε λες; Ε, έκανα κλικ στην αίτηση. Δεν ήταν καλοκαίρι, ο ανταγωνισμός πιο μικρός. Με αποδέχονται..και τώρα τι; Αχ, είμαι τόσο ενθουσιασμένη! Δύσκολη όμως η προετοιμασία. Τελικά αποφασίζω ταξίδι με λεωφορείο, αν και αρκετές ώρες αλλά δε βαριέσαι. Οι γονείς μου πάντα δίπλα μου σε ό,τι κι αν αποφασίσω. Από την κάρτα υγείας μέχρι το τελευταίο τηλεφώνημα στα σύνορα- θα μου λείψουν πολύ πιστεύω. Πρώτη φορά δε θα είμαι μαζί τους στις γιορτές. Δεν πειράζει όμως γιατί ξέρουν ότι κάνω κάτι ξεχωριστό για τον εαυτό μου.

Μια εβδομάδα μένει για να φύγω- εκεί αρχίζω και πανικοβάλλομαι Μια βδομάδα πριν, κάθομαι στην κουζίνα με μία φίλη μου και κλαίω. Δε θέλω να πάω, κι αν το μετανιώσω πώς θα φύγω; Κι αν δεν βρω άτομα να κάνω παρέα; Κι αν αρρωστήσω; Ακόμα πιο δύσκολο να φτιάξω τη βαλίτσα! Τι καιρό κάνει εκεί; Να πάρω και μαγιό; Να πάρω και μπότες; Πόσα ρούχα να χωρέσω για έξι εβδομάδες; Τελικά είτε φεύγεις για τριήμερο είτε για μήνες το ίδιο δυσκολεύεσαι για τη βαλίτσα. Βάζω τελικά αυτά που με βολεύουν περισσότερο και φοράω καθημερινά. Πάει κι αυτό. Μόνο δυο μέρες με χωρίζουν από το όνειρο αυτό. Πρέπει να χαιρετήσω κι όσο περισσότερο κόσμο μπορώ! Τετάρτη βράδυ βγαίνω με τα κορίτσια για ένα κρασί. Και Πέμπτη μεσημέρι για ένα τελευταίο τσίπουρο.

Καλά ο καιρός είναι υπέροχος, πώς θα φύγω σήμερα; Λίγες ώρες πριν την αναχώρησή μου. Πόσο υπέροχες φίλες έχω;! Μου έδωσαν δωράκια και γράμματα! Πώς θα περάσουν τώρα τόσες ώρες στο λεωφορείο; Μουσικούλα, ταινιούλα και ύπνος.

Λίγα μόλις λεπτά πριν και νιώθω τόσο ενθουσιασμένη και αγχωμένη που θέλω να κλάψω. Το λεωφορείο αργεί πάρα πολύ να έρθει. Ελπίζω όταν φτάσω τα παιδιά να είναι στην ώρα τους στο σταθμό, αλλιώς θα με πιάσει πανικός γιατί δεν ξέρω που να πάω. Ήρθε και το λεωφορείο, γεμάτο δυστυχώς, ελπίζω να περάσει γρήγορα η νύχτα. Τελικά δεν κατάφερα να κοιμηθώ πολύ. Άγχος και ενθουσιασμός ταυτόχρονα. Πόσο ωραίο να μπλέκονται αυτά τα συναισθήματα. Σε δυο ώρες φτάνουμε μας λέει ο οδηγός στην τελευταία στάση. Πρώτη Απριλίου και η ανατολή του ήλιου με βρίσκει στο Βελιγράδι.

Χωρίς τίτλοkkm

Αυτό ήταν λοιπόν, η αρχή μια καινούριας εμπειρίας, σελίδας, ιστορίας στο ημερολόγιο μου μόλις γράφεται…»

Τελικά, το εναλλακτικό σε αυτή την ιστορία είναι πως από ατσαλάκωτος και στατικός γίνεσαι πολίτης του κόσμου, ένας άνθρωπος που πιστεύει στον εαυτό του και στην αλλαγή που μπορεί να φέρει στον κόσμο, μικρή ή μεγάλη γιατί πραγματικά νοιάζεται για τους ανθρώπους, την εκπαίδευση, το περιβάλλον, την ισότητα.

Είναι σπουδαίο να λες, ναι εγώ θα το κάνω και όπου βγει. Γιατί στη ζωή δεν χωράει η απραξία και η στατικότητα.  

Χωρίς τίτλοkkmm

To Job Fair Athens έρχεται για 6η συνεχόμενη χρονιά

Το Job Fair Athens είναι η μεγαλύτερη φοιτητική πρωτοβουλία με φοιτητικό, εθελοντικό, μη κερδοσκοπικό και πανελλήνιο χαρακτήρα, με σκοπό την σύνδεση της αγοράς εργασίας με το πανεπιστήμιο και την καταπολέμηση της νεανικής ανεργίας. Έρχεται κοντά σας για συνεχόμενη χρονιά στις 25 & 26 Μαΐου, από τις 10:00 έως τις 18:00, με ελεύθερη είσοδο, στο Εκθεσιακό Κέντρο Περιστερίου.

Στόχος της εκδήλωσης είναι οι επισκέπτες να ενημερωθούν για την κατάσταση στην αγορά εργασίας, να έρθουν σε επαφή με τις συμμετέχουσες εταιρείες και τις startups, και να βρουν θέσεις εργασίας ή πρακτικής σε αυτές.

Τα τελευταία χρόνια συμμετείχαν 113 μοναδικές εταιρείες, παρεβρέθηκαν πάνω από 7.900 επισκέπτες και πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 10.000 συνεντεύξεις! Φέτος συμμετέχουν στην εκδήλωση περισσότερες από 50 από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Ελλάδας αλλά και start-up επιχειρήσεις και φορείς.

Αν είσαι φοιτητής ή απόφοιτος πολυτεχνικής, οικονομικής ή τεχνολογικής σχολής κάνε εγγραφή στην ιστοσελίδα της εκδήλωσης για να ενημερωθείς για τις συμμετέχουσες εταιρείες, να αναζητήσεις αγγελίες για θέσεις εργασίας και πρακτικής τους και να ανεβάσεις το βιογραφικό σου για να μπορούν να σε γνωρίσουν πριν και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης!

Κατά τη διάρκεια της διημερίδας οι επισκέπτες έχουν την δυνατότητα να συνομιλήσουν με τους εκπροσώπους των υποστηρικτών μας και να κάνουν mini-interviews. Επίσης, μπορούν να παρακολουθήσουν ομιλίες από τα στελέχη των εταιρειών και panels που στόχο έχουν την έμπνευση και την ενημέρωση για την αγορά εργασίας.

Παράλληλα, θα πραγματοποιηθούν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο workshops και assessment centers από κάποιους υποστηρικτές μας ώστε να γνωρίσουν ακόμα καλύτερα οι επισκέπτες τις εταιρείες και το αντίστροφο. Σε έναν ξεχωριστό χώρο θα πραγματοποιούνται οι προσωπικές συνεντεύξεις για τις οποίες οι υποστηρικτές μας επιλέγουν από πριν τους συμμετέχοντες μέσα από την βάση βιογραφικών του site μας.

Τέλος, στην εκδήλωση θα υπάρχει CV Corner όπου ο επισκέπτης μπορεί να πάρει προσωπικές συμβουλές για το βιογραφικό του, το προφίλ του στο LinkedIn και την παρουσία του σε μία συνέντευξη επιλογής. Φυσικά, στον χώρο θα φιλοξενηθούν και φοιτητικοί οργανισμοί που θα ενημερώνουν τους επισκέπτες για τις δράσεις τους.

Το Job Fair Athens διοργανώνεται από τον φοιτητικό οργανισμό EESTEC LC Athens (Electrical Engineering STudent European assoCiation) σε συνεργασία με περισσότερους από 140 εθελοντές από όλη την Ελλάδα, υπό την αιγίδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείς να βρεις στο www.jobfairathens.gr!

Καθώς και στα ακόλουθα κοινωνικά δίκτυα:

Facebook | LinkedIn | Twitter | Google+ | Instagram | Youtube

e-mail επικοινωνίας:  info@jobfairathens.gr

Global Citizen: Η δικιά μου life changing experience!

Πως θα σου φαινόταν αν σου δινόταν η ευκαιρία να ταξιδέψεις σε μια άλλη χώρα και να προσφέρεις στην κοινωνία ανακαλύπτοντας νέα πράγματα για τον εαυτό σου και για τον κόσμο;

Ο Σταύρος είχε την ευκαιρία να ταξιδέψει με το πρόγραμμα Global Citizen της AIESEC στην Ουγγαρία διδάσκοντας αγγλικά σε παιδάκια. Ήταν μια ευκαιρία που τον βοήθησε να καταλάβει σε πιο έντονο βαθμό τις διαφορετικές κουλτούρες αλλά και να γίνει πιο ανοιχτός σε διαφορετικές αντιλήψεις κατανοώντας τον εαυτό του και τον κόσμο σε μεγαλύτερο βαθμό. Όμως τι τον δίδαξε αυτή η εμπειρία και τι κατάλαβε για τον εαυτό του που τον βοήθησε;

«Με δίδαξε να μην αφήνω τις ευκαιρίες που μου δίνονται ανεκμετάλλευτες και  να μην αφήνω τα πράγματα για αργότερα. Παράλληλα αυτό που κατάλαβα είναι ότι θα πρέπει να γίνω πιο δραστήριος και να αρχίσω να κινητοποιούμαι κάνοντας πράγματα. Επίσης, ενώ δεν ήμουν σίγουρος με τι θέλω να ασχοληθώ στην ζωή μου κατάλαβα ότι θέλω να ασχοληθώ με διαφορετικό αντικείμενο από αυτό που σπουδάζω δηλαδή με το coaching. Τώρα πλέον επηρεασμένος από την εμπειρία μου συνεχίζω στον οργανισμό, έχω γνωρίσει αρκετά άτομα που με εμπνέουν και κατάλαβα ότι πρέπει να κυνηγήσω τα όνειρα μου»

13140772_1104512656275789_311016191_n

Μου λέει ότι αρχικά ήθελε να κάνει κάτι πιο ανθρωπιστικό αλλά στην συνέχεια κατάλαβε ότι αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να κάνει κάτι πιο διαδραστικό που θα τον έφερνε σε επικοινωνία με τους ανθρώπους εκεί και κυρίως με τα παιδιά. Έτσι ασχολήθηκε με την διδασκαλία αγγλικών. Ήταν μια εμπειρία που τον έκανε να κατανοήσει τις διαφορές ανάμεσα στα εκπαιδευτικά συστήματα και τον έφερε σε επαφή με τους ντόπιους. Αλλά κυρίως γνώρισε νέα άτομα ανέπτυξε φιλίες με άτομα από διαφορετικές χώρες και κατανόησε σε μεγαλύτερο βαθμό τον εαυτό του και τι ακριβώς θέλει να κάνει στην ζωή του. Το πιο σημαντικό είναι ότι κατάλαβε την ευθύνη που έχει ο καθένας μας απέναντι στον κόσμο καθώς και την δύναμη που κρύβουν τα άτομα την οποία  αν την χρησιμοποιήσουν μπορούν να καταφέρουν αρκετές αλλαγές.

Όμως πολλές φορές θα υπάρξουν άνθρωποι που θα διστάζουν να βγουν από το comfort zone τους και να μην θέλουν να πάνε σε μια άλλη χώρα. Ο Σταύρος και αυτός είχε τις αμφιβολίες του, όμως κάθε άνθρωπος πρέπει να βρει ο ίδιος κάτι που θα τον κινητοποιήσει για να πάει αυτό το ταξίδι που σου αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα.

Όπως λέει και ο ίδιος «ό,τι να πω εγώ σε κάποιον για να πάει είναι λίγο μπροστά σε μια εμπειρία που σου αλλάζει την ζωή.» Είναι πολύ σημαντικό κάθε άνθρωπος να μην αφήνει την ενέργεια που έχει και να την αξιοποιεί με το καλύτερο δυνατό τρόπο.

Και δίνει το εξής παράδειγμα: «Αν θεωρήσουμε ότι ο καθένας μας μέσα έχει μια σφαίρα ενέργειας που μπορεί να αναπαρασταθεί σαν την γη για να κάνουμε αυτή την ενέργεια παραγωγική και να την κάνουμε να εξελιχθεί όπως εξελίσσεται η φύση γύρω μας θα πρέπει να την βάλουμε σε κίνηση και να την επεκτείνουμε έτσι ώστε να χωρέσουμε περισσότερους ανθρώπους και να τους βάλουμε και αυτούς στην δική μας κίνηση. Έτσι, λοιπόν κάθε άνθρωπος  έχει τόση ενέργεια να προσφέρει και να πάρει για να αλλάξει κάποια πράγματα στον κόσμο που αν κινητοποιούταν ο καθένας μας ξεχωριστά φαντάσου πόση αλλαγή μπορεί να έρθει σε αυτόν τον κόσμο. Γιαυτό πρέπει να αρπάζουμε τις ευκαιρίες και πρέπει να πάμε από την αδράνεια στην πράξη και να μην περιμένουμε από τους άλλους να μας πουν κάνε αυτό.»

Μαθήματα παιδείας vol.1

Τι σχέση έχει ο 4ος στόχος Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, «Ποιοτικής Εκπαίδευσης» με δύο κορίτσια από τη Θεσσαλονίκη που ταξίδεψαν με προγράμματα της AIESEC στη Σερβία;

Πολύ περισσότερη απ΄ ότι φαντάζεστε.

Καταρχάς για να ξεκινήσουμε την ιστορία μας, οι πρωταγωνίστριες μας, είναι η Μαρία και η Στεφανία, φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που θέλησαν την άνοιξη αυτή να κάνουν κάτι διαφορετικό, για τον εαυτό τους. Η μεν Μαρία, συμμετείχε στο εθελοντικό πρόγραμμα “Social Care” υπό την αιγίδα του Global Citizen, με κύριο γνώμονα τα άτομα με ειδικές ανάγκες και την περίθαλψη τους, και η δε Στεφανία, ήταν στο καινούριο πρόγραμμα Global Entrepreneurs , στο Impact Hub στο Βελιγράδι. Και τα δύο προγράμματα συνδέονται με το ακαδημαΐκό ιστορικο της καθε μίας.

Η περιπέτεια τους ξεκίνησε το Φλεβάρη. Πρώτη μου απορία, ήταν πώς ήταν η εβδομάδα προσαρμογής, οι πρώτες δυσκολίες. Κάποια πράγματα που αποθαρρύνουν πολύ κάποιον ώστε να κάνει το μεγάλο βήμα να πάει στο εξωτερικό μόνος του για 2 μήνες.

Η Μαρία αναφέρει πως «Το σημαντικό για να αντιμετωπίσεις αυτές τις δυσκολίες είναι να είσαι δυνατός και αποφασιστικός. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι το να παραπονιέσαι δε διορθώνει τίποτα και ότι η εμπειρία σου διαμορφώνεται από τις επιλογές και τις αποφάσεις που παίρνεις, αν θα κάνεις κάτι να αλλάξεις μία κατάσταση που δεν σου είναι ευχάριστη ή αν θα συνεχίσεις να παραπονιέσαι» πράγμα που πολλοι ανάφερουμε σαν συμβουλή αλλά κατά πόσο την ακολουθούμε;

Η Στεφανία από την άλλη συμφωνεί και προσθέτει ότι «Αν είναι έτοιμος να επικοινωνήσει με άλλα άτομα ακόμα και με σήματα καπνού, αν είναι έτοιμος για νέες εμπειρίες, ακόμα και δυσκολίες, και αν θέλει να κάνει κάτι μόνος του χωρίς την ασφάλεια του σπιτιού και των φίλων στα 20 κάτι του, τότε αυτή είναι η ευκαιρία του. Και δεν θέλει κόπο, θάρρος και θράσος για τη ζωή θέλει»

Αυτό που κρατώ από τη συνομιλία με τα κορίτσια πάνω στο κομμάτι αντιμετώπισης πρόκλησης είναι αυτό που μου είπε η Μαρία. «..οι 2 μήνες εκεί είναι μικρογραφία της ζωής. Όσα σχέδια και να κάνεις, όσο καλά προετοιμασμένος και να είσαι, θα συμβούν πράγματα που δεν τα χεις προβλέψει, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες και καταστάσεις δυσάρεστες. Η πρόκληση είναι όμως, να μην αφήσεις αυτά να σε επηρεάσουν, αλλά με ότι έχεις, να κάνεις την κάθε μέρα σου ξεχωριστή, γιατί ο χρόνος δε γυρίζει πίσω».

Τελικά κάθε εμπειρία, μικρή ή μεγάλη,οπουδήποτε και οποτεδήποτε, είναι καθρεφτης το πως ειναι η ζωή, γιατί έχεις να κάνεις με αληθινούς ανθρώπους, αληθινές καταστάσεις. Το θέμα είναι να αντέχεις και προχωράς με θετικότητα, ίσως καμια φορά παίρνοντας και ρίσκα. Γιατί στο τέλος της ημέρας είσαι εσύ και η εμπειρία σου. Και αξίζει να την απολαύσεις.

лл

Προχωρόντας στην ιστορία μας, η Μαρία είχε ήδη επιστρέψει Ελλάδα, η Στεφανία τελείωνε, και ρωτάω το εξής προκλητικό. Τελικά άξιζε η εμπειρία αυτή; Είχε το αντίκτυπο που υποσχόταν σε εσάς, στους άλλους;
Οι απαντήσεις που έλαβα μόνο χαμόγελο μου πρόσφεραν.
Η Στεφανία δουλεύοντας σε ένα από τα πιο πρωτοποριακά και φιλικά περιβάλλοντα εργασίας, αναφέρει πως  «μαθαίνω πράγματα που δεν θα μπορούσα να μάθω με αυτό το δημιουργικό και θετικό τρόπο. Κάθε μέρα είναι και μια δημιουργική πρόκληση» Το Impact Hub (σε κάθε πόλη που βρισκεται) έχει ώς στόχο να ενώσει τις ιδέες και start-up που έχουν  να κάνουν με την κοινωνία και το κοινωνικό αντίκτυπο και να τις βοηθήσει να ολοκληρώσουν το σκοπό τους. Η Στεφανία στο Βελιγράδι αποτέλει μέρος της ομάδαας που βοηθάει να πραγματωθεί αυτό.

 

Φυσικά, στην παραπάνω ερώτηση δεν θα μπορούσε να συμφωνήσει εις διπλουν και η Μαρία , όπου η εμπειρία αυτήν την έκανε να δει «… πόσο βοηθάει να δεις τα πράγματα διαφορετικά, πόσο σε αλλάζει, σε ωριμάζει και σε κάνει πιο δυνατό άτομο». Και ένα ακόμα ιδιαίτερα ενδιαφέρον από την οπτική της, και μέσω της συναναστροφής της στο πρόγραμμα με παιδιά από άλλες εθνικότητες, είδε «…πόσες προκαταλήψεις μας αφήνει η κοινωνία ως κατάλοιπα και τελικά πόσο ίδιοι είμαστε όλοι, χωρίς να παίζει ρόλο αν είσαι ορθόδοξος ή μουσουλμάνος ή από πού κατάγεσαι.»

Στο πρόγραμμα της, δούλευε σε μία κλινική με αυτιστικά παιδιά, βοηθώντας τους θεραπευτές στο έργο τους, αλλά και συμμετέχοντας η ίδια σε προγράμματα μουσικοθεραπείας και φυσικής αγωγής.

12994554_10207455047992223_8701104609822123873_n

Αυτό που με χαροποίησε και στις δύο εμπειρίες ήταν το γεγονός της αλλαγής, πάνω στον εαυτό τους, την επαφή με το διαφορετικό τη διαπολιτισμικότητα, και ότι στο τέλος της ημέρας, στην εμπειρία σου είσαι μόνος σου, και αυτό είναι το καλό. Μαθαίνεις να λύνεις προβλήματα.

 

Αλλά τώρα θα μου πείτε, μα πως έχουν σχέση οι εμπειρίες αυτές, με τους Βιώσιμους Στόχους Ανάπτυξης και δη το στόχο νούμερο τέσσερα; Εκ πρώτης όψεως δεν έχουν καμία. Αλλά άμα δείτε προσεκτικά, η εμπειρία αυτή μεσολαβεί και των δύο κοριτσιων μεταξύ του πανεπιστημίου και της θεωρητικής γνώσης και του επαγγελματικού χώρου. Συνδεομενη με τα ακαδημαΐκά στοιχεία και των δύο κοριτσιών, είναι μία εμπειρία που πρακτικά τις προετοιμάζει για το χώρο εργασίας τους, τις εκπαιδεύει.

 

Αλλά για μένα, η εκπαίδευση είναι κάτι παραπάνω από γνώση, θεωρητική ή μή. Η εκπαίδευση, ή μάλλον η παιδεία, είναι να μάθεις να σκέφτεσαι, και να δρας μόνος σου, σεβομενος τα δικαιώματα του συνάνθρωπου σου. Μία τέτοια εμπειρία στο εξωτερικό στα διδάσκει όλα αυτά και πολλά παραπάνω.

Ήμουν κι εγώ Global Citizen!

Ο Χάρχας είναι κοντά στα 20 χρονών κι σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Είναι ένας πολύ δραστήριος νέος με συμμετοχή σε διάφορα προγράμματα ανταλλαγής και ασχολείται με την κατασκήνωση εδώ και 10 χρόνια. Είναι επίσης ιδρυτής της εθελοντικής ομάδας InfinityGreece, μιας ομάδας νέων στη Θεσσαλονίκη που στόχο έχει να βελτιώσει τα μέλη της και την τοπική κοινωνία εμπνέοντας τόσο μέσα από το περιεχόμενο που δημιουργεί online όσο και απο real life δράσεις μέσα στην πόλη δίνοντας την ευκαιρία σε όποιον θέλει να δημιουργήσει μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον που υπάρχει όρεξη και κατανόηση στο λάθος, κάνοντας ραδιόφωνο, βίντεο ή γράφοντας κείμενα. Έναν χρόνο πριν αποφάσισε να συμμετάσχει στο πρόγραμμα Global Citizen της AIESEC. Συγκεκριμένα ασχολήθηκε με το marketing στο City Hostel στο Νόβι Σαντ της Σερβίας

Ας δούμε τι έχει να μας πει γι αυτή την εμπειρία.

 

Γιατί επέλεξες να πας στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και με τι ακριβώς ασχολήθηκες;

Όταν έμαθα πως υπάρχει κάτι που λέγεται AIESEC από έναν φίλο, ποιος ειναι ο λόγος ύπαρξής της και ποια τα προγράμματα που τρέχει, αμέσως ενθουσιάστηκα γιατί είχα ξανασυμμετάσχει σε παρόμοια προγράμματα. Οπότε ήρθα στο γραφείο σας, μου δείξατε όλες τις επιλογές και ξεκίνησα τις διαδικασίες. Αν το σκεφτόμουν πιο πολύ, ίσως να μην έφευγα μέσα στην εξεταστική, με τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται, αλλά αν περίμενα κάποια στιγμή που δεν θα’χω να κάνω κάτι μπορεί να μη πήγαινα Global Citizen ποτέ.

Έκανα Marketing στο City Hostel (διαχείριση social media, ιδέες, γραφικά). Θεωρώ πως το marketing είναι παντού, με ενδιέφερε πάντα και με θυμάμαι να καίγομαι με τις ώρες διαβάζοντας για τη διαχειριση social media και άλλα σχετικά. Οπότε ήταν μια καλή ευκαιρία να πειραματιστώ σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

 

Πρακτικά, τι κέρδισες από την εμπειρία σου;

Αν και πάντα είχα μια επαφή με την διαχειριση σελίδων στο facebook (τόσο απο την κατασκήνωση που δουλευω, όσο και από το InfinityGreece.com) ήταν σίγουρα άλλη υπόθεση να καλείσαι να διαχειριστείς κάτι που δεν ξέρεις. Δεν είχα κοιμηθεί ούτε μια φορά σε hostel και έπρεπε ξαφνικά να μπω στη θεση του πελάτη και να καταλάβω τι θα του άρεσε να δει στα social media του City Hostel. Σε αυτό με βοήθησε η κοπέλα που δουλευε εκει και διαχειριζοταν μαζι μου τη σελίδα.

Οπότε, ας πούμε πως ειδα τα πράγματα απο μια άλλη οπτική και βέβαια οποιοδήποτε “επαγγελματικό θέμα” έπρεπε να το λύσω μιλώντας Αγγλικά, κάτι που σίγουρα με ανάγκασε να βελτιωθώ. Εκτός δουλειάς έκανα σε κάποιες συναντήσεις της AIESEC παρουσιάσεις στα Αγγλικά. Το να μιλάς για κατι που μπορεί να μην ενδιαφερει καν το ακροατήριό σου σε μια γλώσσα που δεν ειναι μητρική ούτε για εσένα ούτε για αυτούς είναι σιγουρα μια πρόκληση, που κυμαίνεται στη σφαίρα ενδιαφερόντων μου οπότε την αποδέχτηκα με χαρά.

 

Η αλληλεπίδραση με άτομα διαφορετικής κουλτούρας ήταν εύκολη; Τι έμαθες από αυτό;

Ήταν αρκετά εύκολη διότι δεν επέλεξα κάτι δύσκολο, οι Σέρβοι μας μοιάζουν σαν λαός και με υποδέχτηκαν όμορφα και ζεστά. Αφού να φανταστείς ξαναπήγα Σερβία και επειδή είχα μαθει την πόλη ένιωσα πολύ άνετα σαν να πήγα στο χωριό μου. Το στάδιο του “πως επικοινωνω στα Αγγλικά” το’χα ξεπεράσει και με τη συμμετοχή μου στο comenius, αλλά και επειδή ειμαι χρόνια στην κατασκήνωση τσαφ τσουφ όπου συχνά υπάρχουν international projects, με αποτέλεσμα από 12 χρονών να τρέχω και να ενοχλώ όποιον μιλάει Αγγλικά. Είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η επαφή με άτομα από άλλες χώρες, όπως η Τυνησία και η Τουρκία, που εχουν διαφορετική νοοτροπία και μεταφέραμε ο ένας στον άλλον εμπειρίες από την καθημερινοτητα ή την πολιτική κατάσταση στη χώρα. Με μια φίλη μου μάλιστα, την Gokcen, που και που αντιπαραβάλλαμε τις ίδιες ειδήσεις στο πως διατυπώνονται από τα Ελληνικά και πως από τα Τούρκικα ΜΜΕ.

Γενικότερα, θεωρώ πως τέτοιου είδους project δίνουν πολύ σημαντικά ερεθίσματα και αφορμές για προβληματισμό στους συμμετέχοντές τους. Μπορείς πάντα να παρατηρήσεις στοιχεία από τους άλλους λαούς, να κρατήσεις τα καλά, να καταλάβεις ποια είναι τα δικά σου ισχυρά σημεία και να αναρωτηθείς “χμμ… πως θα’ταν άραγε μια ιδανική κοινωνία με όλα αυτά τα όμορφα χαρακτηρηστικά μαζί;”. Εκεί επιτέλους αντιλαμβάνεσαι πως το πρόβλημα του διπλανού σου είναι στην πραγματικότητα και δικό σου πρόβλημα, και πως αξίζει την προσοχή σου. Δεν διαφέρουμε όσο νομίζουμε από τους άλλους λαούς στην ουσία, μπορούμε να κάνουμε πολλά μαζί και να λύσουμε τα σύγχρονα προβλήματα. Δεν λέω ότι είναι εύκολο, λέω ότι ειναι εφικτό.

 

Novi_Sad_square

 

Τι δυσκολίες αντιμετώπισες; Ήταν σίγουρα δύσκολη απόφαση να φύγεις για 1μιση μήνα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον, με διαφορετικούς ανθρώπους. Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκες να τα παρατήσεις; 

Ήμουν αρκετα τυχερος γιατί πηγαν όλα ρολόι σε θεματα υποδοχής, διαμονης κλπ. Δυσκολεύτηκα να επικοινωνησω με τον συγκατοικο μου που δεν ήξερε αγγλικά και εκεί δοξάσαμε το google translate σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερονοτητας. Ήταν ακόμα δύσκολο να βρεις τυρί φέτα που να’ναι ωραίο σαν Ελληνικο, τρομακτικά δύσκολο. Ίσως κάποιες φορές που ένιωσα αμήχανα ή μόνος ήταν που περνούσε από το μυαλό μου να τα παρατήσω αλλά ποτέ σοβαρά, μόνο ως σκέψη. Με κράτησαν οι άνθρωποι που γνωρισα, κάποιοι από αυτούς πολύ σημαντικοί για εμενα με τους οποιους ακομα μιλάμε αλλά και η ίδια η πόλη, διότι το Novi Sad εκτός από όμορφο είναι και πολύ οργανωμένο. Γενικότερα δεν θα’θελα να εγκαταλείψω έτσι απλά μια τόσο δυνατή εμπειρία γιατί δεν θα μπορέσω να την ξαναέχω εύκολα.

 

Αυτή η εμπειρία σε βοήθησε να καταλάβεις κάποια πράγματα για εσένα; Πώς άλλαξε η καθημερινότητα σου;

Μου έδωσε γενικότερα κάποια skills και με ώθησε να τακτοποιήσω όλα αυτά που με απασχολούσαν στον εγκέφαλό μου. Γενικότερα, αυτό που παρατήρησα ήταν πως με το που επέστρεψα άρπαζα πιο εύκολα ευκαιρίες που παρουσιάζονταν μπροστά μου, από μια πρόταση συνεργασίας ως μια έξοδο για καφέ ή ένα πάρτυ.

Στον γυρισμό είχα ακόμα τακτοποιήσει κάποια πράγματα μεσα μου για τον εθελοντισμό, το τι μπορει να προσφερει στην κοινωνία η ομαδα και γενικοτερα πράγματα για την οργανωση και την προώθηση του InfinityGreece. Κάποιες από τις προκλήσεις που κλήθηκα να αντιμετωπίσω στο Global Citizen βλέπω πως καλούμαι να τις αντιμετωπίσω και εδώ, και το καλό είναι πως τις έχω προβάρει ήδη μια φορά.

 

Θα συμβούλευες κάποιον νέο της ηλικίας σου να συμμετάσχει στο πρόγραμμα; Γιατί;

Φυσικά! Είναι πολύ σημαντικό να είμαστε ενεργοί και να διεκδικούμε τη ζωή μας. Όπως μου αρέσει να λέω, μάθαμε να κυνηγάμε χαρτιά (πτυχία, διπλώματα, πιστοποιήσεις) και ξεχάσαμε να κυνηγάμε εμπειρίες. Τρέχουμε από σχολή σε σχολή χωρίς να ξέρουμε που πάμε. Το Global Citizen, και γενικότερα προγράμματα αυτού του είδους, σου μαθαινουν να επιβιώνεις μόνος σου σε μια χώρα που δεν ξερεις κανέναν. Είναι μια διαδικασία που σε ωριμάζει, και είναι μια καλή πρόβα generale για όποια άλλη μεγάλη αλλαγή συμβεί στη ζωή σου αλλά σε ένα ασφαλές περιβάλλον, με προσωπικό manager και την τοπική επιτροπή της AIESEC να στέκονται δίπλα σου όταν κάτι πηγαίνει στραβά. Χτίζεις τη ζωή σου σχεδόν από την αρχή. Είναι δύσκολο, αυτός είναι και ο λόγος που αξίζει να το κάνεις. Θα μου πεις, και η Java είναι δύσκολη, αλλά ακόμα δεν προσπάθησα να την περάσω. Όλα στην ώρα τους.

 

Υπάρχει κάτι άλλο που θα ήθελες να προσθέσεις;

Απλά θέλω όποιος διαβάσει αυτό το κείμενο, να προσπαθήσει να ξεβολευτεί (με την καλή έννοια) λίγο από την καθημερινότητα του και να κάνει πράγματα που θα τον ταρακουνήσουν, όποια και αν ειναι αυτα. Δεν λέω πως είναι εύκολο, λέω πως ειναι σημαντικό. Αν δεν ξεβολευόμασταν ποτέ, δεν θα ξέραμε για τι είμαστε ικανοί, ούτε θα προχωρούσαμε ως είδος ως εδώ. Ίσως ακόμα να τρώγαμε μπανάνες στα δέντρα.


 

Εσύ, θα ήθελες να ζήσεις μια ανάλογη δυνατή εμπειρία; Να αναλάβεις δράση και να βελτιώσεις την κοινωνία σου, τον εαυτό σου, τους γύρω σου; Η πρωτοβουλία των νέων είναι απαραίτητη ώστε να έρθει η αλλαγή. Βλέποντας πόσα θετικά μπορείς τόσο να κερδίσεις εσύ ο ίδιος σαν άτομο, αλλά και να προσφέρεις στην κοινωνία γιατί να μην το δοκιμάσεις; Μέσα σε 6 βδομάδες μπορείς να αλλάξεις τόσο τον εαυτό σου όσο και να γίνεις ενα κομμάτι της αλλαγής για τον κόσμο. Θα το τολμήσεις;

Μπες στο globalcitizen.aiesec.gr, και άρπαξε τη δικιά σου ευκαιρία να κυνηγήσεις το όνειρο σου!