Το ημερολόγιο μου, σελίδα 3

Μία ιστορία, η ιστορία της φίλης μου, που μου έμοιαζε σαν παραμύθι, όχι όμως γιατί ήταν λαμπερή, ιδανική, μαγική αλλά γιατί ήταν σαν ψεύτικη, γιατί κάθε στιγμή της ήταν εκτός της δικιάς μου πραγματικότητας και γιατί όταν τελείωσε με άφησε με ένα συναίσθημα  χαράς, ίσως λύπης, νοσταλγίας καλύτερα, όπως κάνει ένα παραμύθι.

Τρεις βδομάδες ήδη στο Βελιγράδι και επιτέλους άρχισα να προσανατολίζομαι στους δρόμους. Το μόνο κακό είναι ότι έχει πολύ κρύο και βροχή. Από τότε που άλλαξα σπίτι όμως, όλα έφτιαξαν. Έχω πολύ καλύτερη παρέα οπότε περνάω πολύ πιο ευχάριστα στον ελεύθερο χρόνο μου. Κυρίως με την κοπέλα από Τουρκία και το αγόρι από Αίγυπτο δέσαμε πολύ. Τις καθημερινές μετά το σχολείο μαγειρεύαμε όλοι μαζί ή πηγαίναμε για καφέ, βόλτες στο κέντρο, σινεμά καμιά φορά.

Χωρίς τίτλο3

 

Όσο για Παρασκευές και Σάββατα βγαίναμε για ποτά μέχρι το πρωί. Η διασκέδασή στη Σερβία δε διαφέρει πολύ από τη δική μας. Παρότι οι μέρες περνούσαν χαλαρά, αυτό που με έκανε να νιώθω πραγματικά πιο ζωντανή από ποτέ ήταν το πρόγραμμα στο οποίο είχα επικεντρωθεί.

Δύο φορές την εβδομάδα λοιπόν στο 12ο Λύκειο Βελιγραδίου μου συνέβαινε κάτι μαγικό. Ένιωθα να δίνω όλο μου το είναι και φυσικά οι μαθητές μου ήταν αυτοί που με γέμιζαν ενέργεια και χαρά ώστε να συνεχίσω με τον ίδιο ρυθμό. Οι μαθητές μου, 16 χρονών, μιλούσαν πολύ καλά αγγλικά, είχαν όρεξη και άποψη, πράγμα που μας οδήγησε σε υπέροχες συζητήσεις βασισμένες στις δικές τους ανάγκες και ιδέες. Τα μαθήματα κυλούσαν τόσο ευχάριστα. Ανυπομονούσα να ξαναβρεθώ στην τάξη με τα παιδιά γιατί κάθε φορά είχαμε να πούμε κι άλλα κι άλλα… Δεν ήμουν η δασκάλα τους, με έβλεπαν περισσότερο σαν αυτή που τους συμβούλευε και τους παρακινούσε.

Χωρίς τίτλο2

 

Πρώτη φορά, λοιπόν, Πάσχα μακριά από την οικογένειά μου. Δεν μου φάνηκε τόσο σαν Πάσχα θα έλεγα. Ο καιρός συνεχίζει να είναι πολύ κακός αλλά πλέον είναι μια συνήθεια κι αυτό. Αφού στο σπίτι περνάω τόσο όμορφα, δεν με πειράζει να μένω μέσα όταν βρέχει. Γυρνώντας από τις διακοπές του Πάσχα στο σχολείο και φτάνοντας προς το τέλος των μαθημάτων (μας έμεναν άλλες δυο εβδομάδες) συνειδητοποιώ πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός και πως δεν θέλω να γυρίσω πίσω με τίποτα.

Διασχίζοντας την τελευταία μου βδομάδα, μου γεννήθηκαν πολύ περίεργα συναισθήματα. Δε θυμάμαι να έχω ξανανιώσει τόσο έντονα συναισθήματα σε τόσες λίγες μέρες. Από τη μια η στεναχώρια διότι όλα γίνονταν τόσο γρήγορα, σαν να πάτησε κάποιος ξαφνικά το «γκάζι του χρόνου» κι από την άλλη η χαρά και η πληρότητα που ένιωθα μέσα μου, για όλα αυτά που κατάφερα να κερδίσω αλλά και να χαρίσω. Πότε έκλαιγα από θλίψη και πότε από ευτυχία.

Τελευταίες μέρες, λοιπόν, αγοράζω το εισιτήριο της επιστροφής μου, τα σουβενίρ μου, το παραδοσιακό τους ποτό και αποχαιρετάω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ. Έτσι την τελευταία μέρα οι μαθητές μου, μου χαρίζουν το πιο όμορφο δώρο που έχω πάρει ποτέ και τα πιο αληθινά χαμόγελα και κλάματα που μπορώ να κρατήσω.

Είπα ότι δε θα κλάψω παρά μόνο θα σκέφτομαι όλες αυτές τις στιγμές και θα χαμογελάω. Δεν τα κατάφερα, μόλις μπήκα στο λεωφορείο ξέσπασα σε κλάματα κάτι που έκανε την διπλανή κυρία να ανησυχήσει για μένα. Αφού της εξήγησα με πήρε ο ύπνος. Ξύπνησα στα σύνορα. Ήταν άραγε όλο ένα όνειρο; Έτσι μου έμοιαζε…”

Σας το εγγυώμαι, δεν ήταν όνειρο, όλα έγιναν. Το να μπορείς να επηρεάσεις τόσους, να τους συμβουλέψεις, να τους παρακινήσεις  είναι μία κατάσταση που σίγουρα δεν ζείς συχνά, ίσως και ποτέ. Τα συναισθήματα που νιώθουμε όταν ενδυναμώνουμε άλλα άτομα και όταν αυτά είναι ευγνώμων για αυτό είναι μοναδικά. Νιώθεις μία πληρότητα που δεν συγκρίνεται με άλλη. Αν δεν το έχετε νιώσει δύσκολα κατανοείται.

 

Χωρίς τίτλο

Η φίλη μου στην εμπειρία της το ένιωσε, και όταν τελείωσε άφησε ένα μεγάλο κενό μέσα της ή άφησε μια πλημμύρα συναισθημάτων που έπρεπε κάπως να απελευθερωθεί.

Διάβασε την αρχή της ιστορίας εδω: Ημερολόγιο μου, σελίδα πρώτη.

Διάβασε την συνέχεια της ιστορίας εδω: Ημερολόγιο μου, σελίδα δεύτερη.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *